الان که دارم این تکست رو می نویسیم کاملا واقفم تا سه صبح باید بچه بغل کنم تا بعد بخواب دیکه خودم چهار بخوابم که هفت و نیم پا شم برم سر کار دارم از بی خوابی تو این یه هفته می میرم باور کنید از جام جهانی ۲۰۱۴دارم کمتر نی خوابم (شما فوتبالی ها می فهمین چی میگم )
تا دو هفته پیش فکر می کردم همین که بستر مالی جور شده حله و بچه اکی هست و آمادگیمون واسه مسائل تربیتی ولی واقعا بچه ها فرایند پیچیده ای من و مادرش طاقت یه قطره اشکش رو نداریم با وجود اینکه تو این یه هفته به اندازه کل عمرمون سختی کشیدیم
واقعا الان دارم می فهمم که پدر و مادر چی می کشن تا بچه میشه اندازه ما ها تا بزرگ شه و روی تا پای خودش بایسته
تازه ما که هنوز اول راهیم قدر پدر مادرتون رو با همه بدی هایی که دارند بدونید