۱۰٫ برزیل ۲۰۰۲

۱۸ گل در ۷ مسابقه (میانگین ۲٫۵۷ گل در هر مسابقه)

خط حمله دیگری که ترس را در دل حریفان می انداخت ، حتی بهترین مدافعان جهان عبارت بود از: رونالدو، ریوالدو و رونالدینیو. آنها مجموعا ۱۵ گل زدند و برزیل را در جام جهانی ژاپن و کره جنوبی به قهرمانی رساندند. آنها یکی از بهترین بازی های تهاجمی جام جهانی را به نمایش گذاشتند. ۷ مسابقه، ۷ برد و پنجمین جام جهانی برای برزیل.

رونالدو در فینال برابر آلمان دو گل زد تا آقای گل جام جهانی هم بشود.

۹٫  آلمان غربی ۱۹۷۰

۱۷ گل در ۶ مسابقه (میانگین ۲٫۸۳ گل در هر بازی)

در جام جهانی ۱۹۷۰ آلمان غربی هم در کنار برزیل و ایتالیا با قدرت آتش خیره کننده اش چهره شد. آنها بزرگترین گلزنی را که اروپا دیده بود داشتند: گرد مولر. مولر با ۱۰ گل آقای گل آن جام شد. آلمان ها در کنار او فرانس بکن باور، ولفگانگ اوراث، کارل هاینس اشنلینگر و اووه زیلر را داشتند و موفق شدند به نیمه نهایی برسند. آنها همچنین موفق شدند با پیروزی ۳-۲ در وقت اضافی انتقام شکست جام جهانی ۱۹۶۶ برابر انگلیس را بگیرند که گل پیرزی بخش آنها را گرد مولر زد.

گرد مولر مهار ناشدنی در نیمه نهایی برابر ایتالیا در وقت های اضافه ۲ گل زد اما در نهایت تلاش های او با گل دقیقه ۱۱۱ جیانی ریورا نقش بر آب شد. آن بازی را ایتالیا ۴-۳ برد.

۸٫  پرتغال ۱۹۶۶

۱۷ گل در ۶ مسابقه ( میانگین ۲٫۸۳ گل در هر بازی)

تابستان انگلیس، ومبلی، بابی مور، جف هرست، یک کمک داور روسی، جام جهانی خاطرات ۱۹۶۶ هنوز هم برای بسیاری هواداران فوتبال انگیس زنده است. اما در آن جام یک تیم دیگر هم بود که بهترین بازیکن آن زمان دنیا را داشت. اوزه بیوی پرتغال. پله دوم. او استعداد ناب خود را با زدن ۹ گل در آن جام جهانی نشان داد. او در کنار ابلی، خوزه آگوستو و خوزه تورس موفق شدند پرتغال را به نیمه نهایی جام جهانی برسانند که در آنجا بابی چارلتون سد راه آنان شد.

پرتغال در آن جام تا دقیقه ۲۵ با نتیجه ۳-۰ از کره شمالی عقب افتاد اما اوزه بیو در یک چهارم نهایی جام جهانی در ورزشگاه گودیسون پارک در یک نیمه ۴ گل زد تا در نهایت پرتغال ۵-۳ پیروز شود.

۷٫  برزیل ۱۹۷۰

۱۹ گل در ۶ مسابقه (میانگین ۳٫۱۷ گل در هر مسابقه)

پله، گرسون، توستائو، جرزینیو، ریولینیو و سایرین. این اسم ها هیچ چیز دیگری را غیر از شادی، بازی روان، فوتبال تهاجمی و لذت از فوتبال را به ذهن نمی آورند. تیم آنها را بسیاری یکی از بهترین تیم های تاریخ جام جهانی فوتبال می دانند. مردان کارلوس آلبرتو در گرمای مکزیک نمایشی از فوتبال را ارائه دادند که بسیاری آنها را بهترین تیم تاریخ جام جهانی می دانند. ۴ گل برابر چک، پرو و ایتالیا، ۳ گل برابر رومانی و اوروگوئه. تنها گوردون بانکس و هم تیمی های انگلیسی او توانستن برابر آن مقاومت کنند و تنها یک گل از جرزینیو بخورند.

هیچ یک از کسانی که در ۲۱ ژوئن ۱۹۷۰ در استادیوم آزتکا حاضر بود گل رویایی کارلوس آلبرتو به ایتالیا در دقیقه ۸۶ که نتیجه را ۴-۱ کرد را فراموش نمی کند. شاید عده کمی از فوتبالدوستان جوان کنونی باشند که از این گل اطلاع نداشته باشند.

۶٫  آرژانتین ۱۹۳۰

۱۸ گل در ۵ مسابقه (۳٫۶۰ گل در هر مسابقه)

گیلرمو استابیله، کارلوس پئوچله، آدولفو زوملزو و لوئیز مونتی نخستین خط حمله قدرتمند جام جهانی را شکل دادند آن هم در رقابتی سنتی برابر اوروگوئه. استابیله یک گل زن بالفطره بود که در ۴ مسابقه ۸ گل زد تا بهترین گل زن این رقابت ها شود. وی همچنین نخستین بازیکن جام جهانی بود که موفق شد هت تریک کند و در پیروزی ۶-۳ برابر مکزیک نامش را در تاریخ جهان ثبت کرد. البته آتش بازی او درپیشانی خط حمله آرژانتین برای قهرمانی این تیم کافی نبود که در نهایت در فینال مغلوب اوروگوئه شد.

 ۵٫ برزیل ۱۹۵۰

۲۲ گل در ۶ مسابقه (میانگین ۳٫۶۷ گل در هر مسابقه)

اگرچه برزیل در سال ۱۹۵۰ میزبان چهارمین جام جهانی فوتبال بود اما خوش بین ترین هواداران آنها نیز انتظار چنین عملکردی را نداشتند. آدمیر، مهاجم نوک بوتافوگو یک تورنمنت رویایی داشت و ۴ گل او برابر سوئد در فینال مرحله گروهی به او کمک کرد تا کفش طلا را ببرد. البته در مورد آمار گلزنی او اختلافاتی هست و عده ای ۹ گل و عده ای ۷ گل را مطرح کرده اند. به هر حال نزدیک ترین تعقیب کننده او اسکار میگوئز اوروگوئه ای با تنها ۵ گل بود که هیچ تردیدی را در مورد آقای گلی او باقی نمی گذارد.

۴٫ اوروگوئه ۱۹۳۰ 

۱۵ گل در ۴ مسابقه

اوروگوئه که در سال ۱۹۳۰ سازمان دهنده نخستین جام جهانی فوتبال بود در سال های ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ هم قهرمانی المپیک شد. این تیم در آن سال یکی از بهترین خط حمله های دنیا را نیز به نام خود ثبت کرد. ترکیب پدر خئا، هکتور کاسترو، پابلو دورادو، پدرو پترون و هکتور اسکارون به اندازه کافی برای تیم های روبرو ترسناک بود. این را در کنار تهدید تماشاگران خانگی اوروگوئه نیز قرار دهید. این دو نیرو در کنار هم تنها یک برآیند داشتند قهرمانی اوروگوئه در جام جهانی. ۴ گل برابر رومانی، ۶ گل در نیمه نهایی برابر یوگسلاوی و ۴ گل دیگر برابر آرژانتین در فینال نام بازیکنان این تیم را به عنوان یکی از بهترین خط حمله های تاریخ ثبت کرد.

۳٫فرانسه ۱۹۵۸ 

۲۳گل در ۶ مسابقه (میانگین ۳٫۸۳ گل در هر مسابقه)

مربع جادویی ژوست فونتین، ریموند کوپا، راجر پیانتونی و ژان ونسن تابستان داغی را در سال ۱۹۵۸ سوئد رقم زدند جاییکه فونتین به تنهایی موفق شد با ۱۳ گل رکوردی باورنکردنی باقی بگذارد. این رکورد هنوز هم باقی است. گلهای او به فرانسه کمک کرد تا به نیمه نهایی برسد اما در آنجا مغلوب برزیل قهرمان نهایی جام شد. دستاورد آنها هنوز هم برای فوتبال فرانسه دست نیافتنی است.

فونتین در آن جام در برابر آلمان غربی در دیدار رده بندی موفق شد ۴ گل بزند.

۲٫  آلمان غربی ۱۹۵۴

۲۵ گل در ۶ مسابقه (میانگین ۴٫۱۷ گل در هر بازی)

جام جهانی ۱۹۵۴ بیشتر فستیوال گل بود. بین ۱۶ ژوئن و ۱۷ جولای، ۱۴۰ گل تنها ۲۶ مسابقه به ثمر رسید و البته که آلمان غربی قهرمان این جام هم نقش مهمی در آن داشت. فریتز والتر و یارانش تقریبا توانستند با رکورد مجارها برابری کنند. اما نرسیدن به رکورد مجارها چندان برایشان ناراحت کننده نبود چرا که لبخند نهایی در سوئیس متعلق به آنها بود که برای نخستین بار قهرمانی جام جهانی شدند.

۶ دقیقه قبل از پایان فینال هلموت ران موفق شد گل سوم آلمان ها به مجارها را بزند. این مسابقه بعدها معجزه برن نامیده شد.

۱٫   مجارستان ۱۹۵۴

۲۷ گل در ۵ مسابقه (میانگین ۵٫۴۰ گل در هر مسابقه)

مجارستان آن سال یکی از بی نظیرترین خط حمله های تاریخ را داشت و هنوز هم ناکامی فرانس پوشکاش و یارانش در فینال آن رقابت ها در سوئیس یک راز بزرگ است. شاید هیچ تیم ملی دیگری در تاریخ فوتبال نباشد که چنین عملکرد درخشانی را مانند مجارستان ۱۹۵۴ داشته باشد: پوشکاش بهترین بازیکن دنیا در آن زمان محسوب می شد در کنار آقای گل آن جام با ۱۱ گل یعنی ساندور کوشیس، زولتان ژیبور و ناندور هیدکوتی قرار داشت. آمار خودش بیانگر همه چیز است: ۱۷ گل در ۲ مسابقه ابتدایی و ۲۷ گل در کل تورنمنت. البته آنها به آنچه استحقاقش را داشتند نرسیدند و در فینال ۳-۲ مغلوب آلمان غربی شدند.

آنها در این تورنمنت آلمان غربی را در دور مقدماتی ۸-۳ مغلوب کردند و کره جنوبی را هم ۹-۰ در هم کوبیدند.