با سلام بعد از افتضاحی ک مربی قبلی آرژانتین بار آورد ( ک حتی بدم میاد اسمشو به زبون بیارم ) و توی ۱۵ بازی ۱۵ ترکیب مختلف رو روانه ی زمین کرد جمع و جور کردن تیم آرژانتین تقریبا کاری نشدنی بود و اسکالونی حقیقتا با بزرگترین چالش فوتبالی دنیا مواجه شد . آرژانتین بعد از رفتن تاتا ک انصافا تیم قدرتمندی ساخته بود دو مربی فاجعه استخدام کرد ک اصلا به درد شرایط اون دوره ی آرژانتین نمیخوردن ، بائوزا با بد سالفه ای روبرو شد و بعد از خداحافظی مسی توی ۷ بازی فقط ۱ برد تونست کسب کنه و اگه مسی برنمیگشت محال بود آرژانتین بتونه حتی به جام جهانی فکر بکنه . بزرگترین کاری ک مسی توی دوران فوتبالش انجام داد بردن اون آرژانتین به جام جهانی هست ، آرژانتینی ک حتی برای مساوی گرفتن از حریفا به زحمت میفتاد ولی مسی برگشت و اروگوئه و شیلی و کلمبیا و اکوادور رو تونستن شکست بدن برن بالا . تمام این بردها با گل های مسی بود . البته بعد از اومدن مسی فقط این ۴ بازی رو انجام ندادن ، با شیلی دو بار ، با اروگوئه دوبار و با پرو و ونزوئلا و کلمبیا و برزیل و بولیوی اگه اشتباه نکنم هر کدوم یه بار بازی کردن . فقط یه باخت اون هم توی زمین برزیل آوردن ک حقیقتا تیم تیته از اون موقع تا بحال منسجم ترین و کم شکست ترین تیم ملی دنیا بوده و ۲۰۱۹ بدون نیمار قهرمان کوپا شد و الانم ک با اقتدار و با ۱۲ امتیاز از ۴ بازی صدر جدول کونمبول هست . از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ ک سابیا و تاتا مربی های ارژانتین بودن ، تیم روز به روز بهتر میشد و سه فینال پیاپی رو تجربه کرد ک هر سه بار تیم با قدرت تا فینال رسید و تیمی نبودیم ک با چاشنی شانس و هردنبیلی بریم بالا . بازی ای ک روبروی المان قدرتمند ۲۰۱۴ انجام دادیم تعجب همه رو برانگیخت و کسی فکرشو نمیکرد آرژانتینی ک دو تا ۱۲۰ دقیقه رو توی جام تجربه کرده با آلمانی ک توی نیمه نهایی ۷ گل به برزیل زده بود یه بازی پایاپای رو تجربه کنه و بدون هیچ تعصبی موقعیت های آرژانتین بهتر هم بودن ولی المان روی پرستیژ و تمرکز بالاتر بازی رو برد ، چیزی ک توی این ده پونزده سال فقط اسپانیایی ها اون رو بیشتر از آلمان ها داشتن و تنها تیمی ک به جرات میشه گفت از المان ۲۰۱۴ منسجم تر بود اسپانیای ۲۰۰۸‌تا ۲۰۱۲ بود . بگذریم ... اسکالونی یه خرابه تحویل گرفت ، تیمی رو تحویل گرفت ک هیچ در و پیکری نداشت و مجبور شد همه چیز رو از صفر شروع کنه و از بخت بدش بدون هیچ مقدمه ای مجبور شد توی کوپا ۲۰۱۹ شرکت کنه ک انصافا بد هم شروع کرد ، توی دور گروهی آرژانتین گیج ترین تیم جام بود و مخصوصا دو بازی اول هیچ کاری نکرد ولی داستان تیم اسکالونی از بازی سوم شروع شد ، بعد از کسب اولین برد ک انصافا خوب هم بازی کردیم و منسجم و سرحال ظاهر شدیم توی جام قدرتمند بودیم و ونزوئلا رو راحت حذف کردیم ، روبروی برزیل تیم حمله کننده و تصمیم گیرنده ی زمین بودیم و یه سری جزئیات باخت مارو رقم زد ک میتونست نتیجه برعکس هم بشه . توی رده بندی شیلی رو توی ۱۰ _۱۵ دقیقه کیش و مات کردیم و همون اول بازی ۲ گل زدیم و دو تا هم نزدیم . اونایی ک نمیدونن بدونن شیلی خیلی تیم پاچه گیر و زمختی هست و بردنش توی چنین بازیهایی خیلی سخته . توی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ هم ک از ۴ بازی ده امتیاز کسب کردیم و همون بازی ای ک مقابل پاراگوئه هم مساوی کردیم اونا فقط یه پنالتی روی حرکت فردی بازیکناشون گرفتن و موقعیت چندانی نداشتن ، کلا بازیها اونجا ماراتون فیزیکی ۹۰ دقیقه ای هست و سخت میشه تسلط کامل روی یک بازی داشت اما ما تا اینجا تونستیم ۴ بازی رو کنترل کنیم و بازی مقابل پرو ( ک بعد از سالها تونستیم توی زمین پرو ببریمش ) بهترین بازی مقدماتی تیم ما بود . سبک بازی تیم : اسکالونی ترکیبی از یک مربی ایتالیایی / لاتینی هست و سبک بازی تیمش تخریبی / ضد حمله ای هست ، تیمش توی دفاع خشن و محکم و توی هجوم بسیار سریع و فعاله ، بازیکنایی رو هم انتخاب کرده ک به این روش از بازی میخورن ، مثلا همین لائوتارو مناسب ترین مهاجم برای اجرای این سبک هست ، البته توی تیم بازیکنای ریز نقشی مثل مسی و لوس سلسو هم هستن ک این دو بر خلاف ظاهرشون بسیار توی نبردای وسط زمین محکم و قدرتمند هستن ، مسی دوندگی کمی داره ولی ۱ به ۱ ها رو اکثر اوقات برندست ، دی پائول و پاردس هم ک بسیار پرتلاش و جسور هستن ، پاردس علاوه بر فیزیک محکم و تکل زنی ، بسیار خلاق هم هست . تیم آرژانتین فعلی بسیار به تیم اروگوئه ی تابارز شبیه هست و توی تیم های اروپایی فقط اتلتیکو مادرید چنین فوتبالی رو بازی میکنه . این تیم سه چیز کم داره ک اگر این ها رو داشت بی نقص میشد اول یه دروازبان مطمئن دوم یه رهبر برای نظم دادن به خط دفاع مثل ماسکرانو و سوم یک‌بازیکن سریع و خلاق در کنار مسی ک آلهاندرو گومز و دی ماریا و دیبالا سه گزینه ی خوب هستن ک دیبالا شرایطش نامشخص و دیماریا و گومز هم ک زیاد ازشون استفاده نشده تقریبا تنها بازیکن دریبل زن و موقعیت ساز تیم مسی هست ک یکم آرژانتین رو توی حملات قابل پیش بینی میکنه و اگه یکی کنارش باشه ک هنگام بسته شدن مسی تفاوت ها رو ایجاد کنه آرژانتین برای بردن بزرگ ترین تیم ها هم مشکل چندانی نخواهد داشت و به نظرم همین الان هم حریف سختی برای هر تیمی توی دنیاست .