متاسفانه گویا خانم رامش فوت کردن، ترانه جاده غم یکی از خاطره انگیز ترین ترانه های قدیمی از آثار ایشان هست، روحش شد و یادش گرامی باد

سال ها در غربت زندگی کردن و در تنهایی و حسرت از دنیا رفتن حق کسانی مثل ایشان که گناهی بجز عرضه هنر وزیبایی خلقت نداشتند نیست، خیلی سخته که ناگهان از اوج شهرت و محبوبیت بری جایی که کسی حتی زبانتم نمی‌فهمه و اصلا چیز مشترکی بینتون نیست، در تمام این سال ها هم به خاطر اعتراض به شرایط اجتماعی ایران خیلی کم فعالیت کردن ایشان 

این یاد آوری ها که من موقع فوت برخی اموات  اینجا انجام میدم صرفا قدردانی از این بزرگان هست و اینکه مرگ همه ما را در بر خواهد گرفت شاید با کیفیت تر زندگی کنیم و با هم مهربان‌تر باشیم

خداییش بیامرزد، اگر دوست داشتید فاتحه ای بخوانید، روحش شاد