#مقاله_کوچک  ✅ سیتی پنج، برنلی صفر... چهارمین برد، دومین برد غیر یک صفر، اولین برد با اختلاف بیش از دو گل. سیتی بعد از دو هفته، طعم پیروزی رو چشید، بعد از شیش هفته، تفاضلش از یک بالاتر اومد و برای اولین بار، بیشتر از سه گل وارد دروازه حریفش کرد. این آمارها در شرایطی بررسی میشن که سیتی و پپ در اولین فصل همکاری مشترک‌شون، دو بار، و در سه فصل بعدش تا قبل از این فصل، حداقل سه بار در هشت بازی اول، با تفاوت گل سه، برنده شده بودن...نمایش تاکتیکی این فصل سیتی، یه نمایش به‌شدت ضعیف و فاجعه‌ست. ۱-۳-۲-۴ سیتی جلوی برنلی، مثل بازی‌شون با ولوز و لستر، صرفا ادعایی بود برای داشتن یک تاکتیک مشخص؛ در حالی که این سیستم در این سه بازی، حتی تو دیداری که با برد پنج‌گله‌شون همراه بود، اشتباه، زشت، ناشیانه و غلط به اجرا در اومد. دوگانگی دو هافبک دفاعی، تحرک هافبک هجومی و وینگرها، و مجموعا، تمام واجبات این سیستم، مقابل برنلی، به حدی از سوی سیتیزن‌ها رعایت نمیشد که تو چندین صحنه، گوندوغان وقتی که برای دریافت توپ، به بین دو دفاع وسط، جان استونز و روبن دیاز میومد، از نحوه جایگیری دو هافبک دیگه ترکیب و نزدیک نشدن‌شون برای کمک، شاکی و عصبی شد. تصمیمات مدیریتی سیتی تو این سالها، همیشه رو به جلو و در راستای پیشرفت و ترفیع و ارتقای این باشگاه بوده. اما ارائه‌های بد سیتی تو این فصل، شاید یه سوال بزرگ رو تو ذهن همه ایجاد کنه که آیا تمدید قرارداد پپ برای دو فصل دیگه، کنش و عملی صحیح بوده یا خیر. سوالی که فقط در یه صورت میشه براش پاسخ "بله" رو متصور شد که پنجمین فصل حضور پپ در منچستر سیتی رو فصل آزمون و خطای این مربی برای طراحی ایده‌های دوره دوم نشستنش روی نیمکت اتحاد بدونیم. و الا با تداوم این روند و عدم ایجاد تغییر در تفکرات غالب بر تیم، به هیچ عنوان نمیشه به آینده سیتی با پپ خوشبین بود...