کروس و مودریچ در دربی جایی برای بحث باقی نگذاشتند»
در دهه اخیر مسی و رونالدو نگاه ها، رکوردها و جوایز انفرادی را از آن خود کردند اما جامهای مهم را تیم هایی بردند که همیشه هافبک های درخشانی داشتند. در حالی که بوسکتس، ژاوی و اینیستا باعث اقتدار بارسلونا در اسپانیا و اروپا شدند اما بعد از آن نوبت مثلث کاسمیرو، کروس و مودریچ بود که چهار چمپیونزلیگ رئال با گلهای رونالدو از همان جا شکل گرفت.
سن حتی نابغه ها را هم در زمان اوجشان در امان نمی گذارد هر چند که همچنان کروس و مودریچ دو برنده بی رقیب فوتبال دنیا هستند. هیچ چیز یکسانی در فوتبال دنیا وجود ندارد. زیدان در پایان بازی خیلی شفاف گفت:” بی نظیر هستند، فوق العاده هستند.” دیروز کاسمیرو هر چند که هنوز در سطح خودش نبود اما با حمایت دو هافبک دیگر توانستند خط هافبک اتلتیکو را از هم بپشاند. چولو از پنج هافبک استفاده کرد اما آنها در کل نیمه اول و بخشی از نیمه دوم زیر سایه رئال مادرید بودند. اگر مقابل گلادباخ دیدیم که مودریچ عملکرد بی نظیری داشت، کار کروس در دربی بی نظیر بود. او یک سازنده بی نظیر بود که در کل زمین حضور داشت و به شکل نبوغ آمیزی ریتم بازی را کنترل می کرد و بهترین راهکار را برای حرکت دادن به توپ انتخاب می کرد. شاید از دور به نظر برسد که کاری که می کند طبیعی و ساده است اما کافی است که 200 هافبک دیگر را ببینید و می بینید که هیچ کدام نمی تواند دقت او و تغییرات میلی متری او را ایجاد کند. او با توپ یک جادویر است. اتلتیکو در ضربات آخر مشکل داشت و از نظر جدیت هم مشکل بودند اما بزرگترین اشتباه آنها این بود که با وجود برتری نفری در خط هافبک نتوانستند مانع از حرکت دادن توپ توسط کروس و مودریچ شوند. اگر به آنها اجازه بدهی که ریتم بازی را کنترل کنند و با حفظ توپ وداع کنی باید با بازی هم وداع کنی.
کارلوس کارپیو – سردبیر مارکا