یاد ایام
یه درختِ خشک وُ بی بر؛ میونِ کویرِ داغ…●♪♫ توی ته مونده ی ذهنش؛ نقشِ پر رنگِ یه باغ…●♪♫ شاخه ی سبزِ خیالش؛ سر به آسمون کشید…●♪♫ بَر وُ دوشش همه پر شد؛ ز اقاقی سفید●♪♫ شاخه ی سبزِ خیالش؛ سر به آسمون کشید…●♪♫ بَر وُ دوشش همه پر شد؛ ز اقاقی سفید●♪♫ زیرِ سایه خیالی؛ کم کمک چشماشوُ بست…●♪♫ دید دو تا کفترِ چاهی؛ روی شاخه هاش نشست●♪♫ زیرِ سایه خیالی؛ کم کمک چشماشوُ بست…●♪♫ دید دو تا کفترِ چاهی؛ روی شاخه هاش نشست●♪♫ اولی گفت؛ اگه بارون باز بباره، توو کویر…●♪♫ دیگه امّا سر رسیده؛ عمرِ این درختِ پیر●♪♫ دومی گفت؛ که قدیما یادمه، کویر نبود…●♪♫ جنگل و پرنده بود و گذرِ زلالِ رود●♪♫ گفتن وُ از جا پریدن؛ با یه دنیا خاطره…●♪♫ اون درخت امّا هنوزم؛ توو کویرِ باوره●♪♫ گفتن وُ از جا پریدن؛ با یه دنیا خاطره…●♪♫ اون درخت امّا هنوزم؛ توو کویرِ باوره●♪♫
اولی گفت؛ اگه بارون باز بباره، توو کویر…●♪♫ دیگه امّا سر رسیده؛ عمرِ این درختِ پیر●♪♫ دومی گفت؛ که قدیما یادمه، کویر نبود…●♪♫ جنگل و پرنده بود و گذرِ زلالِ رود●♪♫ گفتن وُ از جا پریدن؛ با یه دنیا خاطره…●♪♫ اون درخت امّا هنوزم؛ توو کویرِ باوره●♪♫ گفتن وُ از جا پریدن؛ با یه دنیا خاطره…●♪♫ اون درخت امّا هنوزم؛ توو کویرِ باوره●♪♫ یه درختِ خشک وُ بی برگ؛ میونِ کویرِ داغ…●♪♫ توی ته مونده ی ذهنش؛ نقشِ پر رنگِ یه باغ…●♪♫ شاخه ی سبزِ خیالش؛ سر به آسمون کشید…●♪♫ بر وُ دوشش همه پر شد؛ ز اقاقی سفید●♪♫ شاخه ی سبزِ خیالش؛ سر به آسمون کشید…●♪♫ بر وُ دوشش همه پر شد؛ ز اقاقی سفید●♪♫ زیرِ سایه ی خیالی؛ کم کمک چشماشوُ بست…●♪♫ دید دو تا کفترِ چاهی؛ روی شاخه هاش نشست●♪♫ یه درختِ خشک وُ بی برگ؛ میونِ کویرِ داغ…●♪♫ اون درخت امّا هنوزم؛ توو کویرِ باوره…●♪♫ یه درختِ خشک وُ بی برگ؛ میونِ کویرِ داغ…●♪♫ توی ته مونده ی ذهنش؛ نقشِ پر رنگِ یه باغ…●♪♫ شاخه ی سبزِ خیالش؛ سر به آسمون کشید…●♪♫ بر و دوشش همه پر شد؛ ز اقاقی سفید●♪♫ زیرِ سایه خیالی؛ کم کمک چشماشوُ بست…●♪♫ دید دو تا کفترِ چاهی؛ روی شاخه هاش نشست●♪♫ یه درختِ خشک وُ بی برگ؛ میونِ کویرِ داغ…●♪♫