مانوئل نویر : وقتی چهار سالم بود تو دروازه وایسادم. ما دروازه‌ بان نداشتیم و هیچکس نمیخواست تو دروازه وایسه. واسه همین من مجبور شدم برم تو دروازه چون آخرین نفر اومده بودم. اون روز من خوب دروازه‌ بانی کردم و تا امروز از چارچوب دروازه بیرون نیومدم