روزی ک پرسپولیسی شدم نمیدونم چی شد ،کجا بودم ،کی بود ولی میدونم شد و این عشق شد جزوی از زندگیم ....
سختیهاتو دیدم ،زجرتو دیدم ،شکستنتو دیدم و هر بار با هر شکستت بهم ریختم ولی ی چیزی ته دلم میگفت ک بلند میشی و قوی تر از قبل برمیگردی
۲۴ اردیبهشت ۹۴ ، آزادی....
از ۸ صبح ورزشگاه بودم ولی نشد ک نشد ولی بعدش ی طوری شد ک آرزوی ده سالم شد جزو کوچکترین خاطره های زندگیم
الان ۲۹ آذر ۹۹ ،بعد بازی فینال ۲۰۲۰ ...
ازته قلبم باورت دارم ،درسته شکستی ، درسته بهت سنگ زدن ولی تو پرسپولیسی ،به بزرگی یک تمدن و ب عظمت یک سرزمین ،مثل همیشه و قویتر از همیشه بلند میشی و از تمام آرزوهام یکی یکی خاطره های قشنگ میسازی و بازم سرمو بالا میگیرم و با افتخار میگم ک تا ابد پرسپولیسم .....❤️❤️❤️❤️❤️❤️