برای ما که ابرقدرتیم و تو 4 سال دوبار رفتیم فینال و یک بارم نیمهنهایی باختیم، باخت تو فینال آسیا با یک گل اختلاف و دو تا پنالتی واقعا آبروریزیه. ولی 6 تایی شدن اون تیم لوله درجه 5 بیافتخار کاملا طبیعیه و خرس وسط بازی کردن تیم درجه چند ازبکستانی جلوشون هم چیزی از ارزشهاشون کم نمیکنه. فینال ندیدهها حکم تیمایی مثل عربستان تو جامجهانی رو دارن و صرف حضورشون تو مسابقات خودش افتخاره. ما بزرگیم و حرفمون رو تو زمین میزنیم. بگذارید موجودای حقیر و کوچک تو فضای مجازی بزرگی کنند. این طفلیا اگر یک بار میتونستن برن اینقدر بدبخت و حقیر نبودن که با دروغ مهاجم ما رو محروم کنن و با التماس النصر رو تشویق به شکایت کنند. چون خودشون هیچی نیستن مجبورن آویزون تیمای رقیب ما بشن. مثل اون بچه دماغوهای مدرسه که میرن با قلدر کلاس دوس میشن که یکی خفتشون نکنه. مثل همونایی که تو زندان میشن اسباب لذت گنده زندان و جیبشو میگیرن مبادا بقیه جرشون ندن.
چه بسا سگهایی منتظر مرگ شیر ماندند و سرانجام بر روی اجساد شیرهای جنگل سبز رقصیدند ... شادی کردند و خود را بزرگ پنداشتند ... ولی نمیدانستند: شیر، شیر میماند و سگ، سگ ... حتی با قلادههای طلا!!! این قانون لیاقت است، شیر لایق تاج سلطانیست و سگ لایق قلاده.