به گزارش طرفداری، حسین کلانی، پیشکسوت باشگاه پرسپولیس یکی از کسانی بود که شب گذشته در مراسم جایزه ناصر حجازی شرکت کرده بود. کلانی در حاشیه این مراسم مقابل دوربین طرفداری قرار گرفت و در خصوص مرحوم ناصر حجازی صحبت های جالبی را به زبان آورد که دیدن آن ها خالی از لطف نیست.
چه حسی دارید که در این مراسم حضور دارید؟
حس بدی نیست، حس خوبی هم نیست. اول خوب آن را می گویم که برخی از دوستان قدیمی را دیدیم و این باعث خوشحالی هست ولی خب نبود دوستان عزیزم مثل حجازی، پورحیدری و کاشانی، همانطور که گفتم جدا از این که ما در زمین فوتبال رقیب هم بودیم، در تیم ملی مشترک بودیم و بیرون از زمین فوتبال رفیق های خوبی بودیم. دوستانی بودیم که بعضی ها از دبیرستان باهم بودیم و دانشگاه هم یکدیگر را می دیدیم. نمی توانستیم همگی در یک باشگاه باشیم و باید پخش می شدیم. بعضی از ما در پرسپولیس بودیم، بعضی ها در تاج، برخی در دارایی و عقاب بودیم ولی دوستی های ما عمیق بود و همه آن ها قدمت داشت. وقتی نگاه می کنم می بینم با بعضی از آن ها نزدیک 60، 65 ساله است که دوست هستیم. متاسفانه خیلی از آن ها را ازدست دادیم ولی در قلب ما هستند. ناصرجان عزیز جدا از اینکه در استقلال بازی می کرد و چند سال از من جوان تر بود از دوستان خیلی نزدیک و صمیمی ام بود و متاسفانه خیلی زود از پیش ما رفت. از زمانی که من در شاهین بودم و منصور پورحیدری در دارایی بازی می کرد، با هم دوست بودیم. البته این موضوع در باشگاه تاج و تیم ملی هم ادامه پیدا کرد. در تیم ملی در سال 1351 کنار یکدیگر بودیم. این موضوع همیشه یادآور خاطرات تلخ و شیرین مشترک برای ماهاست. یعنی هم خاطرات تلخ و هم خاطرات شیرین ما مشترک بوده است. پیروزی هایمان شیرین بوده و همه با هم جشن می گرفتیم و در آن شریک بودیم. در شکست ها هم باهم بودیم و غم و ناراحتی مان را با هم شریک می شدیم. یاد آن ها همیشه در قلب ماست و هیچوقت فراموش نمی شود. گاهی اوقات افسوس می خوردم چرا آن ها زودتر از من رفتند.
شما هم هم بازی ناصر حجازی بودید و هم رقیب. کدام ویژگی ایشان برای شما شاخص تر بود؟
دو مساله هست که می توان عنوان کرد؛ یکی شخصی و یکی عمومی. در مساله شخصی چون ناصر عزیز از من کوچکتر بود، همیشه رعایت بزرگتری را می کرد و این برای ما خیلی نکته اصولی است که بهترین دروازه بان ممکلت همیشه چه زمانی که مقابلش بازی می کردیم و چه زمانی که کنارش بازی می کردیم، این احترام می گذاشت. چه شکست می خورد و چه برنده می شد ناصر حجازی احترام می گذاشت. این کار خیلی ارزنده و مهم بود. مساله دیگر این بود که ناصر حجازی خودش را وقف مردم کشورش کرد و ما این را کاملا حس می کردیم که هرکاری می کند برای مردم، جوانان مملکت و کسانی است که به هرحال آینده سازهای این مملکت هستند و این هم یک کار قابل تقدیر و ستایش بود که در حالی که مثل برادر کوچک ما بود، یک احترام مضاعفی هم برایمان به وجود می آورد.
همچنین بخوانید:
حجت نظری: ناصر حجازی با بیان دغدغه هایش مسیر متفاوتی را انتخاب کرد
بهناز شفیعی: حجازی به بزرگتر از من هم اجازه دخالت نمی داد
شبی که جای حجازی، پورحیدری و کاشانی خالی بود | گزارش تصویری از مراسم جایزه حجازی
مراسم جایزه حجازی در شب تجلیل از کاشانی و پورحیدری | گزارش تصویری
