چند روز پیش داشتم مطلبی میخوندم راجع به حذف کشتی و وزنه برداری از المپیک و اضافه شدن بریک دنس! نکات خیلی جالبی رو توی کامنت ها میشد دید، اینکه اکثر نظرات کاربران این بود که ابروی المپیک رو بردن و رشته های مسخره و زنانه! رو وارد المپیک کردند. و مهم ترین نظری که خوندم این بود که اخه کدوم ..... میاد بوکس زنان رو نگاه کنه!!!! به شدت ناراحت شدم و فهمیدم که اگر عیسی آل کثیر محروم شد( درسته که همه ما میدونیم نیتش تقسیم شادی با برادرزادش بوده) نه اینکه حقش بود بلکه حق مردم ایران بود! توی آمریکای جنوبی اینکه مردم همدیگرو نگریتو صدا کنن رایجه ولی ادینسون کاوانی به همین خاطر محروم شد و بلافاصله عذرخواهی کرد و تنها درخواستی که باشگاه منچستر یونایتد داشت این بود که به چشم یک نژادپرست به ادینسون کاوانی نگاه نکنن. اما توی ایران مردم، عیسی و باشگاه پرسپولیس فقط تو حالت نفی موضوع قرار داشتند نه عذرخواهی! حتی برنامه فوتبال برتر روز فینال عکس همین حرکت ال کثیر رو توی روز فینال به عنوان تصویر زمینه استودیو انتخاب میکنه! مجموعه این عوامل باعث شد که بفهمم مردم ایران نه ارزشی برای زنان و نه ارزشی برای نژاد های دیگه قائلند ولی همیشه داعیه این رو دارن که ما مردم متمدن و با فرهنگی هستیم. درسته که کشتی و وزنه برداری روح المپیک بوده و هستند و از دلایل برگزاری المپیک اما فساد و کم مخاطب بودن این ورزش ها در دنیا باعث حذفشون از المپیک هست.