کافی است از هر محقق و پژوهشگر جنگ جهانی دوم بپرسید که جنایتکارترین کشور این جنگ کیست، پاسخ همه یکسان خواهد بود: امپراتوری ژاپن

سطح جنایات جنگی وحشتناک ارتش امپراتوری ژاپن چنان بالا بود که آلمان نازی‌ هیتلر و ایتالیای فاشیست موسولینی (متحدین ژاپن) و شوروی‌ کمونیستی استالین و آمریکای ترومن (دشمنان ژاپن) در نامه‌های محرمانه به امپراتور ژاپن خواستار‌ کاهش سطح وحشیگری سربازان شدند که البته بی‌نتیجه بود زیرا در ارتش ژاپن حتی به غیر نظامیان ژاپنی هم رحم نمیشد و یکبار جهت تنبیه، تمام ساکنین ژاپنی یک روستا را در غار قرار‌ دادند و آن را منفجر کردند و شهروندان خودشان را زنده زنده دفن کردند!

کشتار نانجینگ در چین که طی آن هر زن چینی تا لحظه مرگ مورد تجاوز سربازان ژاپنی قرار میگرفتند و نوزادان چینی را به جهت تفریح هوا پرتاب میکردند و در هوا با تیر می‌زدند چنان تاثیری ‌روی افکار عمومی کشور چین داشت که با گذشت سالیان دراز و انقلاب اساسی در ساختار ژاپن که عملا به کشوری متفاوت و خشونت‌گریز و صلح‌طلب تبدیل شده هم نتوانسته آتش کینه و وعده انتقام چینی‌ها را خاموش کند.

تصاویری از جنایات ژاپن در مانیل فیلیپین، برمه، چین و تقریبا هرکجایی که موفق با اشغال آن شد. برای پی بردن به سطح واقعی وحشیگری نیروهای ژاپنی همین را بدانید که اکثریت ملت امروزی ژاپن نه‌تنها اعتراضی به بمباران اتمی دو شهر هیروشیما و ناکازاکی ندارند بلکه آن را اقدامی حیاتی و شجاعانه برای خاتمه جنگ جهانی قبل از این که امپراتوری بخواهد تا آخرین شهروندش را هم قربانی مبارزه با استکبار آمریکا بکند میدانند (در نامه‌های امپراتوری ژاپن از همین لفظ «استکبار» استفاده شده، شما را یاد چیزی نمیندازه؟)