من و تو قصه ی یک کهنه کتابیم مگه نه؟ یه سوالیم ، یه سوال بی جوابیم مگه نه؟ یه روزی قصه پرغصه ما تموم میشه آخرش نقطه ی پایان کتابیم مگه نه؟ پشت هم موج بلا میشکنه و جلو میاد وای بر ما که رو آب مثل حبابیم مگه نه؟ کی میگه ما با همیم ، ما که با هم جفت غمیم دو تا عکسیم و به زندون یه قابیم مگه نه؟ ای خدا ابر محبت چرا بارون نداره آسمون خشکه و ما تشنه ی آبیم مگه نه ؟ کار دنیا رو که چشمم دیده بود گفت به دلم ما دو تا پنجره ی رو به سرابیم مگه نه ؟
اگه تا دامن خورشید خدا هم برسیم
آخر از بوسه خورشید کبابیم مگه نه؟
به قطار زندگی ما دگه مشکل برسیم
اگه هم سوت بکشه ما دگه خوابیم مگه نه؟
اگه امروز تو به فریاد دل ما نرسی
فردا ما ساغر خالی از شرابیم مگه نه؟