درآمدی بر عملکرد مسی در سه تورنومنت ملی متوالی بین ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ : مقدمه : من به شخصه به آمار و ارقام اهمیت زیادی نمیدم و چیزی رو ک توی بازی میبینم مد نظر قرار میدم ، بازیهایی وجود داشتن ک مسی علیرغم زدن دو یا سه گل توی بازی از نظر من عملکرد مطلوبی نداشته ولی بازیهایی هم بودن ک مسی گل یا پاس گلی ثبت نکرده اما بازی بسیار خوبی انجام داده و توی تیم تاثیر زیادی داشته . برای اینکه بدونی یک بازیکن درخشیده یا نه اولین چیزی ک باید بدونی شرح وظایف اون بازیکن هست . زیدان و اینیستا علیرغم اینکه هافبک هجومی بودن و به دروازه نزدیک بودن اما هیچگاه آمار گلزنی جالبی نداشتن ، حتی معمولی هم نبودن توی گلزنی و توی پست خودشون از لحاظ آماری جزو ضعیف ترین ها هستن ، از لحاظ پاس گل هم زیدان وضعیت جالبی نداره ولی این دو بازیکن از درخشان ترین و مقتدر ترین بازیکنهای تاریخ در تورنومنت های ملی هستن . شرح وظایف این دو گلزنی نبوده و کارشون حرکت بین خطوط ، دریبل زنی و بازیسازی و خلق موقعیت بوده ک به خوبی انجام دادن . مسی هم توی آرژانتین بعد از رفتن ریکلمه عملا یک هافبک تهاجمی هست و همیشه دو بازیکن جلوی مسی بازی میکنن آرژانتین‌ با توجه به اینکه سالهاست هافبک شماره ی ۸ نداشته اکثر اوقات با دو هافبک تخریبی و یک شماره ی ۱۰ بازی میکنه ک اون شماره ی ۱۰ بعد از رفتن ریکلمه ، مسی بوده و تا امروز هم هست . آرژانتین گاهی ۴ ۳ ۱ ۲ و گاهی ۴ ۲ ۳ ۱ و گاهی ۴ ۴ ۲ بازی میکرد ولی نقش مسی به عنوان بازیکن توی عمق همیشه ثابت بوده و اولین مربی ای ک تونست بهترین بازی رو توی تیم ملی از مسی بگیره آلخاندرو سابیا بود ک بعد از کوپا امریکای ۲۰۱۱ مربی آرژانتین شد و توی مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ و خود جام جهانی ۲۰۱۴ بهترین بازیها رو از مسی گرفت . بعد از سابیا تاتا مارتینو مربی آرژانتین شد ک بر خلاف سابیا کاملا تهاجمی و اصطلاحا اَگرسیو بود و تیمش از بالا پرس میکرد و با تمام توان حمله میکرد . آرژانتین سابیا و عملکرد مسی در اون تیم : مسی توی تیم سابیا وینگر راست ، مهاجم کاذب وپست شماره ۱۰ بازی کرد اما اغلب توی مرکز زمین بود و دو بازیکن توی خطوط جلوتر از مسی بازی میکردن . تیم توی دفاع به ۴ ۵ ۱ یا ۴ ۴ ۲ سوییچ میکرد ک مسی عموما نزدیکای دایره ی وسط زمین بود و دفاعای آرژانتین به محض گرفتن توپ اون رو به مسی میرسوندن و آرژانتین از مرکز زمین با پاس های سریع بین بازیکنای سریع خط هجوم موقعیت سازی میکردن و اکثر گل های اون تیم به این شکل به ثمر رسید . تیم سابیا بر مبنای دفاع مستحکم و ضد حملات سریع شکل گرفته بود ک این ضد حملات از وسط زمین و به محوریت مسی شکل میگرفت . مسی توی تیم سابیا با توپ عموما مسافت زیادی رو از زمین خودی تا محوطه ی جریمه ی حریف طی میکرد و توی ضد حملات عموما با ترافیک خط دفاع حریف روبرو نبود و به راحتی آرژانتین به گل میرسید . آرژانتین توی مقدماتی بسیار بی رحم‌بود اما توی جام جهانی به علت مصدومیت اگرو و نا امادگی هیگواین توی موقعیت سازی و حمله کردن به مشکل خوردیم و عملا بعد از مصدومیت دی ماریا در یک چهارم جام جهانی( ک خوراکشه توی تورنومنت های ملی مصدوم شه ) ، مسی دست تنها موند . آرژانتین توی جام جهانی ۲۰۱۴ توی دفاع مستحکم و توی ضد حملات سریع بود اما مشکل اصلی دو شماره ۹ آرژانتین ینی هیگواین و آگرو بودن ک توی سطح خودشون نبودن و بجز گلی ک هیگواین مقابل بلژیک زد هیچ حرکت مثبتی توی اون جام ازش ندیدیم و آگرو هم ک بدتر . اگه جام‌جهانی‌به جای ۲۰۱۴ یک یا دو سال زودتر برگذار میشد کیفیت بازیکنای آرژانتین و امادگی اونها بسیار بیشتر بود و میتونستیم مقتدر تر باشیم . البته من برخلاف خیلی ها من هیگواین رو مقصر شکست ها و ناکامی های آرژانتین نمیدونم و مشکل آرژانتین توی فینال ها ریشه ای هست و به سالها قبل از فوتبالیست شدن هیگواین برمیگرده . تقصیر هیچ کدوم از مربیها هم نیست ، فشار موجود روی بازیکنای تیم ملی آرژانتین بسیار زیاد هست و کمر هر بازیکنی رو میشکونه . آرژانتین تاتا مارتینو نحوه ی استفاده از مسی در اون تیم : آرژانتین کلا دو سبک کاملا در تضاد هم داره : مکتب بیلاردو و مکتب منوتی مکتب بیلاردو همون فوتبالی رو اجرا میکنه ک اوسوالدو زوبیلدا و هلنو هررا سالها قبل اون رو اجرا میکردن ، دفاع چند لایه و خشن و ضد حملات سریع . سابیا هم یکی از مربی های همین مکتب بود ( مکتب زوبیلدا توی استودیانتس ) ک اتفاقا با همین استودیانتس بدون هیچ مهره ی صاحب نامی با ورون پا بسن گذاشته نفس بارسای پپ رو توی جام باشگاهای جهان گرفت و بازی مقابل استودیانتس یکی از سخت ترین برد های بارسای پپ بود . بیلسا و تاتا مارتینو و پکرمن بر عکس سابیا ، از مکتب منوتی بیرون اومدن و فوتبالشون کاملا تهاجمی و مالکانه هست و پرسینگ شدید از بالاترین نقطه ی زمین در دستور کارشون هست ک هر سه توی آرژانتین این نحوه ی فوتبال رو به خوبی اجرا کردن . البته بحث من نتیجه گرایی نیست و فقط به نگرش و نحوه ی فوتبالشون پرداختم ک ایده هاشون رو توی تیم ملی اجرا کردن و پپ از ارژانتین بیلسا و پکرمن توی پرسینگ و کنترل کردن حریف الگو برداری کرد و بارها اینو توی رسانه گفت . یکی دیگه از مربیهایی ک پپ اون رو الگو قرار داد ریکاردو لاولپه ی آرژانتینی مربی مکزیک در جام جهانی ۲۰۰۶ بود ک سبک پرس و پاسکاری جالبی داشتن . تاتا به محض ورودش تیم خوب و منسجمی رو تحویل گرفت ک ایرادات کمی توش یافت میشد و توی هجومی یک مقدار فعالیت تیم پایین بود به همین علت از بازیکنای تخریبی تیم کم کرد و به بازیکنای خلاق تیم اضافه کرد و تاتا از مهره های هجومی تیمش به خوبی بازی گرفت . اگه به تعداد گل هایی ک تیم تاتا توی کوپا ۱۵ و ۱۶ زد توجه کنید میبینید آرژانتین بسیار توی هجوم قدرتمند بوده و تنها مشکل ما همون فینال ها بودن ک علیرغم بهتر بودن موقعیت هامون نتونستیم بازی ها رو ببریم . مسی توی تیم‌ تاتا از لحاظ اماری بهتر شد چون اکثر اوقات توی هجوم بودیم و توپ بیشتر زیر پای مسی میومد و ازونور با احیا کردن بازیکنای تهاجمی تیم دست مسی بازتر شد . تاتا برای راحتی مسی و جلوتر رفتن اون از بانگا و پاستوره بیشتر استفاده کرد و با اضافه کردن لاوتزی به سمت چپ هجوم ،به هجوم آرژانتین عرض کافی رو داد ک مسی بتونه به راحتی توپ پخش کنه . مسی توی تیم تاتا نه وینگر و نه مهاجم و نه هافبک بود بلکه یه چیزی بین هر سه بود و توی ۹۰ دقیقه هر جایی میتونستی پیداش کنی. البته بسته به حریف موقعیت مسی هم تغییر میکرد مثلا مسی ۲۰۱۵ مقابل اروگوئه سمت راست و مقابل پاراگوئه عموما توی مرکز بود مقابل ونزوئلا توی کوپا سنتناریو گهگاهی به چپ هم میرفت و زیاد سمت چپ زمین دیده شد . البته این صحبتای من راجب اسکواد تیم قبل از بازی و سیستم تیم روی کاغذ نیست و چیزهایی ک توی زمین مشاهده کردم رو گفتم . برای مثال توی تیم انریکه مسی همیشه قبل از بازیها به عنوان وینگر راست تیم توی سیستم ۴ ۳ ۳ نمایش داده میشد ولی پیش میومد ک توی یک بازی سوارز کاملا سمت راست و مسی تمام وقت در مرکز حمله باشه و چیزی ک پیش از بازی نمایش داده میشه بسیاری از اوقات صحیح نیست . نقش مسی توی تیم تاتا به نقش اون توی بارسا بسیار شبیه بود و اینکه تاتا توی بارسا مربی مسی بوده و اون رو به خوبی میشناخت یکی از دلایلی هست ک مسی توی تیم تاتا راحت بود . یکی دیگه از دلایلی ک مسی توی اون دو جام درخشید امادگی فیزیکی مسی و تمرینات مسی زیر نظر انریکه بود ک تمام بازیکنای بارسا رو احیا کرده بود . فیتنس بازیکنا توی تورنومنت های نفس گیر ملی مخصوصا آمریکای لاتین بسیار مهمه ، بازیهای لاتین خشن و فیزیکی هست و اونجا نمیشه با صبر و پاسکاری موقعیت ساخت چراکه کیفیت چمن هاشون فاجعست و بازیها کاملا مستقیم هستن چون تیم ها عموما هافبک شماره ی ۸ ندارن و هافبکای لاتینی یا کاملا تخریبی هستن یا کاملا تکنیکی و تهاجمی . مثلا توی آمریکای لاتین هافبک هایی مثل کروس وجود ندارن . اونجا جولانگاه بازیکنایی مثل ویدال و ماسکرانو و کاسیمیرو هست . بگذریم ، مسی در هر سه تورنومنت عملکرد استثنایی داشت و با اندکی شانس میتونست قهرمان باشه ک متاسفانه نشد ، مسی با توجه به پست و شرح وظایفش ، تونست به خوبی از پس چیزهایی ک ازش انتظار میرفت بر بیاد ، متاسفانه یک گل در فینال یا یک قهرمانی توی یکی ازین جام ها میتونست گیلاس روی این کیک باشه ولی برای بهترین بودن توی یک تورنومنت لازم نیست حتما قهرمان باشی وکرویف ۷۴ ، اسکیلاچی ۹۰ رونالدوی ۹۸ اولیور کان ۲۰۰۲ زیدان ۲۰۰۶ و فورلان ۲۰۱۰ ، گریزمن ۲۰۱۶ ، مودریچ ۲۰۱۸ هیچکدوم قهرمان نشدن ولی بهترین بازیکن جام شدن ، مسی هم از همین قماش بود . تنها دلیلی ک باعث شد مسی توی کوپا سنتناریو بهترین بازیکن جام نشه اون پنالتی ای بود ک توی فینال خراب کرد وگرنه توی این جام از دو جام قبلی بهتر و دقیق تر کار کرد . (این پنالتی دقیقا مثل پنالتی باجو بزرگ نمایی شد در صورتی ک ازونور ویدال هم پنالتی خراب کرده بود و همه چیز مساوی بود ) مقایسه ی آماری مسی در این سه جام : جام جهانی ۲۰۱۴ : ۷ بازی نزدیک به ۷۰۰ دقیقه ۴ گل ۱ پاس گل تاثیر غیر مستقیم روی یک گل ( گل‌به خودی بوسنی روی سانتر مسی بود ) ۴۶ دریبل موفق ایجاد ۲۳ موقعیت گلزنی ۴ مرتبه بهترین بازیکن زمین کوپا امریکا ۲۰۱۵ : ۶ بازی ۶۰۲ دقیقه ۱ گل ۳ پاس گل ایجاد ۱۸ موقعیت گلزنی ۴۸ دریبل موفق ۴ مرتبه بهترین بازیکن زمین کوپا سنتناریو ۲۰۱۶ : ۵ بازی ۳۴۵ دقیقه ۵ گل ۴ پاس گل ۱۸ دریبل موفق ایجاد ۱۶ موقعیت گلزنی ۳ مرتبه بهترین بازیکن زمین مجموع عملکرد مسی توی این سه جام : ۱۸ بازی ۱۰ گل ۸ پاس گل تاثیر غیر مستقیم روی یک گل ایجاد ۵۷ شانس گلزنی ۱۱۲ دریبل موفق ۱۱ مرتبه بهترین بازیکن زمین ( نهادهای برگذاری یعنی فیفا و کونمبول انتخاب کردن و به سوفا اسکور و هواسکورد و سایت های مشابه ارتباطی نداره ) کفش برنز جام جهانی ۲۰۱۴ با ۴ گل کفش نقره ی کوپا سنتناریو با ۵ گل توپ طلای جام جهانی ۲۰۱۴ توپ طلای کوپا ۲۰۱۵ بهترین پاسور کوپا ۲۰۱۵ با ۳ پاس گل بهترین پاسور کوپا سنتناریو با ۴ پاس گل حضور در تیم منتخب هر سه جام کلا قشر کم سواد بشریت از قدیم الایام نگاه صفر و صدی داشتن و تا امروز هم بعضا این چیزها رو میبینیم و توی طرفدارای فوتبال به وفور پیدا میشه . نایب قهرمانی توی تورنومنت هایی ک هر ساله برگذار میشه برای تیم های بزرگ به معنای ناکامی هست هرچند فینالیست شدن در لیگ قهرمانان همیشه یک اتفاق بزرگ هست ، اما در تورنومنت های ملی نایب قهرمانی یک امر مهم هست و کسب مدال خیلی اهمیت داره ، نایب قهرمانی جام جهانی یک دستاورد بزرگ هست و اینجوری نیست ک اون رو با هیچ برابر بدونیم . شاید نایب قهرمانی جام جهانی برای برزیل و آلمان ک مدام جزو بالانشین های جام هستن ناکامی به حساب بیاد ولی برای آرژانتین ک آخرین صعودش به بالاتر از یک چهارم برمیگشت به ۲۴ سال قبل یک دستاورد مهم تلقی میشه . آرژانتین تیم بزرگ و پر افتخاری هست اما هر افتخاری داشته مرتبط به سالهای ماقبل ۱۹۹۳ هست و دو جام جهانی ای هم ک داره یکیش با امتیاز میزبانی ( شما بخونید تبانی با پرو) و یکیش با درخشش ۱ بازیکن بدست اومد . مسی توی سه جام جهانی فیکس بوده ک دو دوره از اون ها رو توی بازی آخر به جام جهانی صعود کردیم ، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۸ ما توی بازی آخر صعود کردیم . چطور چنین تیمی میتونه به کسب جام فکر کنه ؟ آرژانتین در عهد مسی توی یک بازه ی کوتاه قدرتمند شد ، بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ ک سهم ما سه نایب قهرمانی بود .