10 هفته از رقابت های لیگ برتر فوتبال ایران می گذرد و تیم فوتبال ذوب آهن اصفهان که به عنوان یکی از تیم های قدیمی و ریشه دار فوتبال ایران محسوب می شود در طول این ده هفته تنها موفق به کسب 7 امتیاز شده است. این نتیجه برای تیمی مانند ذوب آهن که در اکثر فصول گذشته لیگ برتر جزء مدعیان لیگ بوده، نتایج ضعیفی محسوب می شود. اما مقصر اصلی ناکامی ذوب آهن در فصل جاری و گذشته لیگ چه کسی است؟
اگر بخواهیم یک نقطه آغاز برای مشکلات گاندو های اصفهانی در نظر بگیریم باید به هفته اول فصل گذشته لیگ برتر برگردیم، جایی که ذوبی ها در همان هفته اول با اولین شوک مواجه شدند و مدیر موفق خودشان، سعید آذری را از دست دادند. شوک خروج آذری باعث شد تا ذوبی ها نتوانند فصل را به خوبی شروع کنند و در پایان نیم فصل تصمیم به خداحافظی با علیرضا منصوریان بگیرند. بعد از جدایی منصوریان، اولین ماموریت مهم جواد محمدی مدیرعامل جدید ذوبی ها یعنی آوردن مربی جدید آغاز شد اما محمدی در این زمینه عملکرد مناسبی نداشت و تنها چند روز مانده به آغاز نیم فصل دوم با مربی جدید ذوبی ها یعنی میودراگ رادولوویچ به توافق رسید. قصه این مربی هم با ذوبی ها سرانجامی نداشت و با ورود ویروس کرونا به جهان، همکاری ذوبی ها و رادولوویچ هم خیلی زود تمام شد تا آن ها به سراغ لوکا بوناچیچ بروند. این مربی هم هر چند فوتبالی زیبا را با این تیم به نمایش می گذاشت اما در نتیجه گیری چندان موفق نبود و البته داوری های عجیب و غریب هم علیه او بود. در نهایت لوکا هم در پایان فصل و بعد از نتایج نه چندان مناسب از اصفهان رفت تا ذوبی ها برای فصل جدید این بار به سراغ یک نام آشنا به نام رحمان رضایی بروند. رحمان در فصل قبل هم به عنوان مدیر فنی در کنار ذوبی ها بود. در آغاز فصل جدید ذوبی ها تعداد بسیار زیادی از بازیکنان خودشان را از دست دادند و در مقابل نتوانستد در یارگیری خوب عمل کنند تا کادر مدیریتی جدید در این آزمون هم موفق نشوند. اما ذوبی ها در فصل جدید هم موفق نبودند. داوری های ضعیف، بدشانسی ، کرونا، مصدومیت ها و محرومیت ها و ... از جمله عواملی بودند که در نتیجه نگرفتن ذوب آهن با رحمان رضایی دخیل باشند اما شاید مهم ترین مشکل ذوب آهن در طول دو فصل اخیر به مدیریت این تیم برگردد. مدیریتی که با تغییر 4 مربی هم هنوز نتوانسته نتایجی در شان ذوب آهن و هوادارن متعصب این تیم به دست آورد. مدیریت ذوب آهن در نقل و انتقالات به شدت ضعیف عمل کرده و در برخی از پست ها در این تیم کمبود بازیکن به خوبی دیده می شود. همچنین مدیرعامل ذوب آهن در چند ماه اخیر نسبت به حواشی که برای این تیم ایجاد شده واکنش چندانی نداشته که حتی این موضوع موجب اعتراض رحمان رضایی در کنفرانس خبری قبل از بازی با آلومینیوم هم شد. به هر حال، بازی های ذوب آهن در هفته های اخیر از نظر کیفیت و زیبایی در سطح بالایی بوده و به عقیده بسیاری، ذوب آهن با این شیوه امروز باید جزء مدعیان صدر جدول باشد نه مدعیان قعر جدول، اما خالی بودن دست رحمان در برخی پست ها و حمایت ضعیف مدیریت از تیم باعث شده تا ذوبی ها نتایج دلخواه را کسب نکنند. البته قطعا به رحمان رضایی هم انتقاداتی وارد است اما بی شک بعد از دو فصل و همکاری با 4 مربی و عدم نتیجه گیری لازم امروز باید مدیریت باشگاه و بالا تر از آن مدیریت کارخانه ذوب آهن جوابگوی هوادارن ذوب آهن باشند. در حقیقت می توان گفت مقصر اصلی ناکامی ذوبی ها در دو فصل اخیر بی تدبیری مدیران رده بالای ذوب آهن می باشد. امیدواریم ذوب آهن به زودی به جایگاهی که لیاقت آن را دارد بر گردد.