فاصله طبقاتی(گرون ترین غذاهای تهران)

هر شب یه مرد با پسر هشت نه ساله اش سوار بر موتور میان  تو زباله های کوچه مون که کنار تیر برق جمع شده می گردن دنبال پلاستیک.

اصلا این محل جمع زباله شده نون خوری چندین خانواده.

از دم غروب که مردم آشغالاشونو میارن می ذارن تا خود 2 صبح که ماشین جمع زباله بیاد دسته های زیادی از آدم ها میان و از این تو مواد  مورد نظرشونو جمع می کنن. یادمه چند سال پیش فقط معتادا و خیابون خوابا این کارو می کردن ولی الان مرد و زن و کودک و پیر دارن از این آشغالها نون خودشونو در میارن. این یه نشونه و تب سنج اجتماعیه که داره به ما یادآوری می کنه فاصله طبقاتی نه تنها کمتر نشده که داره بیشتر هم میشه. کسایی هستن که یه وعده غذایی شون(اون بالا تو عکس) اندازه حقوق یه ماه یه کارگره.(البته اگه حقوقشو بدن) به قول یه بنده خدایی ای لعنت به این زندگی!