دوستان حقیقتا من دهم تجربی هستم و میخوام به یه جایی برسم اما از کنکورش هراس دارم ؛ اما چرا ؟ چون آدم گشادی هستم و میترسم کم بیارم
.
راستش بنوعی تا حالا دو تا کنکور مهم توی زندگیم دادم و بخاطر تنبلی یعنی صرفا بخاطر تنبلی ها ناموفق بیرون اومدم
.
یکیش کلاس شیشم به هفتم که میخواستم برم تیزهوشان و توی کانون رتبم اغلب زیر ده بود و حتی سوم و اول شهرستان و هفتم استان رو هم آوردم ولی به چند دلیل از دست دادم
.
۱.استرس
۲.شل کردن آخر سال
۳.اصولی نخوندن یعنی من کتاب تستا و کمکیارو میخوایم عکس میگیرم براتون سفید سفیدن هیچ حل نکردم اما خب بواسطه دانشم تونستم نمونه دولتی رو بیارم
.
خلاصه در آخر رفتم یه مدرسه خاص و نمراتم هم همه بیست تا سال نهم که فرا رسید و میخواستم برم دهم هی با خودم میگفتم اشتباه شیشم رو تکرار نمیکنم و هدفمم نمونه دولتی بود اما.... ای دل غافل
.
کرونا که اومد و مدارس تعطیل شد دیگه دل به درس ندادم (درحد مدرسه ) دقیقا تا کانون ثبت نام کردم هم آزمونامون غیرحضوری شد بخاطر کرونا آزمونهای مدرسه رو با تقلبی یا هرچی میدادم آزمونهای کانون رو هم یا نمیدادم یا الکی میدادم و اینا.... کتاب کمکی و تست هم باز همون آش و همون کاسه شیشم سفید سفید ...!
.
خلاصه رفتم سر جلسه و با همون دانش تونستم ذخیره تجربی رو بیارم ولی تقریبا ۹۰ درصد سوالات رو که میدیدم میدونستم اینارو یه بار خوندم ولی بخاطر اینکه اون ۵ ۶ آخری که کرونا اومده اصلا لای کتابا رو هم باز نکرده بودم یادم رفته بودن همینم خیلی اذیتم کرد
.
.
حالا تنها چیزی که واسم مونده و نمیخوام از دستش بدم همین کنکور اصلی ( دانشگاه ) هست ولی واقعا نمیدونم چطوری این تنبلی رو بذارم کنار و دل بدرس بدم؟؟؟؟
.
امسال که دهمم هستم رو باز بخاطر مجازی بودن درس نخوندم اصلا از اول سال توی امتحانات نوبت هم واقعا بفاک رفتم ولی تصمیم گرفتم دیگه شروع کنم....