بعضی از هوادارای چلسی به ما برچسب مربی فن یا لمپارد فن میزنن . ببینید عزیزان! ما مهم تر از اینکه طرفدار شخص خاصی باشیم بلکه طرفدار تعادل ، ثبات ، شخصیت ، هویت ، احترام ، عقلانیت ، آینده نگری و نگاه راهبردی بلندمدت ، توضع فروتنی و صبر در رعایت استانداردها ، ایجاد فضای رقابتی سالم و ...  در اداره‌ی یک مجموعه و سازمان هستیم . نگاه مدیران چلسی به سرمربی تیم نگاه از بالا به پایین و نگاهشون به باشگاه مثل یک دلال حریص به یک بنگاه اقتصادی زودبازده اش است . از نگاه مدیران چلسی سرمربی تیم نقش پرستار یک پرورشگاه رو داره که وقتی نمیتونه گریه های بچه ها رو متوقف کنه باید از کارش برکنار بشه . یک مجموعه ی در حال رشد به افراد در حال رشد نیاز داره . شکست در یک مقطع 38 روزه تجربه ای برای یادگیری و فرصتی برای رشد کل مجموعه بازیکنان و مربیان است . با این نوع نگرش خام و مضحک مدیران چلسی هیچ چشم انداز مثبتی برای این باشگاه متصور نمیشه شد . کافی است به مدل رشد بارسلونا نگاه کنید که چطور در طی چندسال گذشته طبق همین مدل اقتصادی و مدیریت تجارت محور از اصل خودشان دور شده اند . تمام .