تصور کن اگر محققان و دانشمندان شرکتهای مختلف در جهان، به جای رقابت بر سر ساخت واکسن کرونا، با یکدیگر همکاری میکردند، از کشته شدن چه قدر انسان بیگناه، چه تعداد مادر، پدر، برادر، خواهر و رفیق و عزیز جلوگیری میشد؟ اگر حتی شرکتهای مختلف در یک کشور - و نه همه شرکتهای جهان - به جای رقابت، با یکدیگر همکاری میکردند، ویروس منحوس کرونا به سال نکشیده از بین رفته بود.
بررسی نظیر به نظیر (به انگلیسی: Peer Review) یکی از اصول و مبانی تحقیقات علمی برای نتیجه گیری بهتر و سریعتر است که این اصل، به طور کلی در نظام سرمایه داری نادیده گرفته می شود. هر شرکتی باید تنها و تنها برای خودش و با محققان خودش کار کند؛ زیرا در صورت همکاری با دیگر شرکت ها از سود آن ها کاسته می شود.
در نظم موجود جهان، مخترعین و محققین نمیتوانند با یکدیگر کار کنند، زیرا رقابت جای همکاری را گرفته است. وقتی یک کمپانی مخترع و محقق استخدام میکند، با او قرارداد رازداری امضا مینماید. این قرارداد مانع گفتگو و بحث و مشارکت در مورد موضوعات میشود. محققان دو شرکت نمیتوانند با یکدیگر صحبت کنند؛ آنها حتی نمیتوانند چرک نویسهای خود را با محققین و دانشمندان دیگر کمپانیها رد و بدل کنند!
بزرگترین پیشرفت های علمی با همکاری تیم های متعدد به وجود می آیند و نه با زندانی کردن و محبوس کردن یک تیم در یک شرکت. یک تیم، یک قطعه از پازل را تکمیل می کند. تیمی دیگر، قطعه ای دیگر. و بازهم یک تیم محقق و دانشمند و متخصص دیگر قطعات پازل را در کنار یکدیگر می چیند. چطور یک سیستم خودمحور و براساس منفعت فردی می تواند چنین امری را ممکن کند؟ در یک کلمه، نمی تواند.