رنگ لباست شاید به زور روزگار موقتا آبی شد، اما رنگ بخیههایی که با نخ تعصب، یکی یکی روی تنت حک کردی برای همیشه سرخ ماندند
چه لطف بزرگی به جامعه ناامید و رنجور ما میکنی اگر با لبخند از بیمارستان خارج شوی. علی جان مرگ دارد پیاپی گل میزند و یکی مثل تو باید باز سر بگذارد مقابل توپ
*قرمزناک*