من تا حالا نه اقای انصاریان رو از نزدیک دیدم نه میناوند رو نه رفیقم بوده و نه شناختی ازش داشتم. و از فوتشون هم نه خوشحالم نه عزادار. در حد یه ناراحت شدم کوچیک همین. روزانه کلی ادم از کرونا و سایر بیماریها فوت میکنن. دنیا و ادمهای الان همه شدن شومن.
سه هفته پیش با دستهای خودم بابام رو کردم زیر خاک.
خیلی از دوستها و اشناها که باهم نون نمک خوردیم پیام دادن که بخاطر کرونا نتونستن بیان تشیعع جنازه.
الان تو گروه واتساپی دیدم همون ها دارن قرار میزارن فردا برن تشیع جنازه اقای انصاریان. عرضم اینه که به فکر خودتون باشید چون موقع غمتون هیچ کس دلداریتون نمیده.