اصطلاح  guilty pleasure سینمایی در مورد آثاری به کار میره که مخاطب به رغم علم داشتن به اینکه فیلم ضعیفی داره میبینه ولی ازش خوشش میاد و در خاطرش میمونه... این مسئله امروزه حتی در بین منتقدان جدی و سخت گیر پذیرفته شده و قبحش ریخته تا جایی که در رای گیری ها بین ده فیلم منتخب عمرشون گاهی یک مورد سهمیه گیلتی پلژر دارن

در آخرین نظرسنحی مجله فیلم یکی از سخت گیرترین منتقدان ایرانی بین ده فیلم عمرش در امتداد شب رو قرار داده بود و دیگری به یکی از فیلمهای بیک ایمانوردی رای داده بود!!حتی در آخرین نظرسنجی دهه ای تاپ تن عمر سایت اند ساوند یکی از منتقدان یک فیلم پیش پا افتاده کمدی سکسی ایتالیایی قرار داد....

همه ما هراندازه هم سخت گیر و مشکل پسند باشیم به دلایل متعددی مثل نوستالژی کودکی(که همه جور فیلمی میدیدیم!!)یا حال خوش حین تماشای یه فیلم چنین تجربه ای داشتیم خود من چند مورد دارم:

*یه بی مووی درپیت از چاک نوریس بعنوان eye for eye *یه کمدی دبیرستاتی افتضاح و داغون به اسم new guy  *بین فیلمهای ایرانی هم اتفاقی یه فیلم پیش پا افتاده به اسم نیش زنبور (عطاران-کیانیان) دیدم در کمال تعجب بهم چسبید!!

گیلتی پلژر سینمایی شما چیه؟