❤ چند رباعی از حضرت مولانا ❤

 

مائیم که از بادهٔ بی‌جام خوشیم

هر صبح منوریم و هر شام خوشیم

 

گویند سرانجام ندارید شما

مائیم که بی‌هیچ سرانجام خوشیم

 

❤ مولانای جان ❤

 

? دیوان شمس ، رباعی 1318 ?

 

 

مائیم که پوستین بگازر دادیم

وز دادن پوستین بگازر شادیم

 

در بحر غمی که ساحل و قعرش نیست

نظاره‌گر آمدیم و پست افتادیم

 

? دیوان شمس ، رباعی 1318 ?

 

مائیم که بی‌قماش و بی‌سیم خوشیم

در رنج مرفهیم و در بیم خوشیم

 

تا دور ابد از می تسلیم خوشیم

تا ظن نبری که ما چو تونیم خوشیم

 

? دیوان شمس ، رباعی 1320 ?

 

مائیم که تا مهر تو آموخته‌ایم

چشم از همه خوبان جهان دوخته‌ایم

 

هر شعله کز آتش زنهٔ عشق جهد

در ما گیرد از آنکه ما سوخته‌ایم

 

? دیوان شمس ، رباعی 1321 ?

 

مائیم که دل ز جسم و جوهر کندیم

مهر از فلک و جهان اغبر کندیم

 

از کبر جهان سبال خود میمالید

از دولت دل سبلت او را کندیم

 

? دیوان شمس ، رباعی 1322 ?

 

مائیم که دوست خویش دشمن داریم

اما دشمن هر عاشق و هر بیداریم

 

با قاصد دشمنان خود یاریم

ما دامن خود همیشه در خون داریم

 

? دیوان شمس ، رباعی 1323?

 

مائیم که گه نهان و گه پیدائیم

گهمؤمنو گه یهود و گه ترسائیم

 

تا این دل ما قالب هر دل گردد

هر روز به صورتی برون می‌آئیم

 

? دیوان شمس ، رباعی 1324 ?

 

? به پستهای دیگه هم سر بزنید ?