آن ها یک تیم بودند»آن ها رهبر بودند»نماد بودند»افتخار بودند»تعصب بودند»مرد لحظه های غیرممکن بودند...آن ها اسطوره بودند! ... فوتبال برای کسانی که از قبل سال 2005 اونو دنبال میکنن دیگه لذت و زیبایی قبل رو نداره»یا بهتره بگیم اصلا هیچ لذتی نداره... زمانی استادیوم ها بخاطر یک فرد پر میشد»مردم عاشق یک تیم میشدند بخاطر یک شخص»یک نفر که خصوصیاتی فراتر از یک بازیکن داشت... ب این اسامی توجه کنید:مالدینی.زانتی.توتی.دل پیرو.رائول.گیگز و... بازیکنانی که در عین محبوبیت در بالاترین سطح فنی قرار داشتن و انسان هایی فروتن بودند... *فوتبال بخاطر از دست دادن این نام های بزرگ باید عزاداری کند* دیگه انتظار اسطوره شدن از بازیکنای فعلی کار بیهوده ای است... چون این کلمه جای همه چیز را در فوتبال گرفته.....پول..... ... فوتبال ب امثال این اسطوره ها مدیونه... کسانیکه با مصدومیت و درد کشیدنشون اشک مردم رو در میاوردند... براستی آن ها کجایند... دلم برای دیدن شماره هایی که جاودان شدند تنگ است... دلم برای فوتبال از سر عشق تنگ است... دلم برای آن روزگار تنگ است... یاد باد آن روزگاران یاد باد ...":(