بدین سپاس که مجلس منور است به دوست

گَرِت، چو شمع جفایی رسد بسوز و بساز

خب حضرت حافظ در اینجا تنها راه علاج از این درد بی درمان و این توده سرطانی را سوختن وساختن دانسته است....

به نظر شما منظور از دوست در بیت اول کیست؟