زمانی که ستارگان بزرگ، پر جرم و داغ به پایان زندگی می رسند، انفجار بسیار بزرگی رخ میدهد.
نبود سوخت برای همجوشی، منجر به کاهش دما در ستاره و در نهایت فرو ریختن کامل ستاره بر روی خودش و فشرده شدن آن میشود.
اگر جرم باقیمانده ی فشرده شده ستاره از 3 یا 4 برابر جرم خورشید بیشتر باشد،تکینگی (فشردگی بسیار شدید) به وجود می آید؛ گرانش (جاذبه) این تکینگی به قدری قدرتمند است که بر تمام نیروهای دیگر غلبه می کند تا جایی که حتی نور هم توان گریختن از آن را نداشته باشد، از همین رو آن را سیاهچاله می نامند.
به طور ساده سیاه چاله به ناحیهای از فضا گفته میشود که در آن جرم بسیار زیادی در ناحیهای بسیار کوچک متمرکز شده است. برای نمونه فرض کنید جرمی به اندازه ۱۰ برابر خورشید در ناحیهای به اندازه قطر نیویورک جمع شده باشد. جالب است بدانید یک قاشق غذاخوری از جرم سیاه چاله، جرمی برابر با ۹۰۰ میلیارد تن را دارد. این فضای بسیار متراکم منجر به ایجاد میدان گرانشی قدرتمندی خواهد شد به نحوی که حتی نور نیز نمیتواند از آن فرار کند.برای همین ما هیچ وقت نمیتوانیم خود سیاهچاله را ببینیم.
برای اینکه توسط یک سیاهچاله بلعیده شوید می بایست تا حد معینی به آن نزدیک شوید! (به این حد معین افق رویداد سیاهچاله می گویند).
⚫