#آنالیز ✅ چهار شیش صفر در بازگشت دی‌بروینه...  یک شوت در چهارچوب و مجموعاً دو شوت و بدون هیچ خلق موقعیتی. گوندوغان برابر آرسنال شبی آروم یا حداقل ناهمگون با بازی‌های گذشته رو سپری کرد. بازگشت دی‌بروینه به ترکیب و قرار گرفتنش به‌جای برناردو و خصوصیات متفاوتش با برناردو، [برناردو به عنوان یکی از دو هافبک وسط سیستم چهار سه سه سیتی، با مکان‌گیری‌های مداوم در کانال سمت راست یک‌سوم عقب زمین سیتی، به تک هافبک دفاعی تیم در توپ‌گیری از مدافعین و دروازه‌بان کمک می‌کرد تا سیتی بتونه در میانه میدان با ایجاد برتری عددی، بازیسازی و خروج از پرس موفقی داشته باشه و با سپرده شدن این وظیفه به برناردو، گوندوغان مجاز می‌شد تا با خیال راحتی، گاهاً بی‌پروا به محوطه جریمه داخل شه و در گل زدن و گل ساختن، تاثیری خیلی اساسی به‌جا بذاره. اما دی‌بروینه بازیکنی به‌تو زننده و موثر در موقعیت‌سازیه و چندان در گرداندن جریان مرکز زمین و دریافت توپ از مدافعان مسئولیتی نداره...] موجب شد که گوندوغان در مناطقی عقب‌تر از مناطق دیدارهای اخیر (دیدارهای رویایی سیتی با فشار وحشتناک بر خط دفاع رقبا و گلزنی‌های متوالی و پیاپی گوندوغان) حضور پیدا کنه تا با هافبک دفاعی ترکیب (در بازی دیشب فرناندینیو) که جلوی خط اول چینش تنهاست، در پخش و توزیع توپ همراهی کنه. اضافه شدن دی‌بروینه به این چهار شیش صفر ایده‌مند پپ، همه‌جوره اونها در خلاقیت ارتقا میده (دی‌بروینه تو اولین بازی بعد از برگشتش، سه پاس کلیدی و شش لانگ‌بال صحیح از هفت لانگ‌بال داشت)؛ ولی باید این رو دونست که سهم زیادی از تبدیل‌سازی سیستمِ بدون مهاجم سیتی، از نفوذهای گوندوغان به باکس و شش‌قدم تامین می‌شه و عقب‌تر اومدنش برای یاری به خط هافبک، ممکنه تیم پپ رو با با مشکل تموم‌کنندگی روبرو کنه و شاید این‌گونه برایند شه که هر تلاشی برای به‌کارگیری از دی‌بروینه در ترکیب، ثبات این چینش جا افتاده رو به هم میزنه. باید دید که در ادامه، واکنش پپ برای استفاده از دی‌بروینه چه خواهد بود...