ما رنگ ها را به این دلیل میبینیم که نور به چشم ما باز می تابد. اگر شیئی بتواند طیف های مختلف نور را بازبتاباند، آنرا سفید می بینیم. زمانیکه رنگ های مختلف را میبینیم، این امر بدین دلیل است که فقط بخشی از طیف نور قابل رویت بازتابانده می شود و باقی بوسیله شیئ مورد نظر جذب می شوند.
بر روی زمین، این پدیده دلیل آبی بودن آسمان و سفیدی ابرها است.
تاريكي نشان دهنده نبود نور نيست. فضا پر از نور ستارگاني مانند خورشيد است، ولي از آن جايي كه چشم مسير حركت نور را نمي بيند و در فضا هيچ چيز، حتي مولكول هاي هوا هم وجود ندارد و خلا حاکم مطلق است، نور بازتاب نمي كند و در نتيجه ما فضا را تاريك و سياه مي بينيم. در پایان، فضا برای ادراک ما سیاه است، زیرا سحابی های اندکی وجود دارند که می توانند مانند اتمسفر ما بر روی زمین نور را پراکنده کنند یا بازتاب دهند. به این دلیل که نور در خطی مستقیم حرکت می کند به نظر میرسد که توسط خلا و فضای تهی جذب می شود در غیر اینصورت فضا شبیه به آسمان زمین به نظر می رسید.