برخلاف نظر بعضی ها، فارسی زبان قوم فارس نیست.
زبان ملی تمام اقوام ایرانی و پیوند دهنده ی آن ها با هم و به گذشته و فرهنگ باستانیشونه. این هجمه ی سیستماتیک به زبان فارسی و تلاش برای از بین بردنش دقیقا به همین منظوره. از بین بردن پیوند اقوام ایرانی با هم و قطع کردن ارتباطشون با تاریخ و فرهنگشون.
در فارسی کلمات و ضرب المثل های مختلفی از تمام اقوام ایرانی پیدا میشه. ترکی، کردی، گیلکی، لری و...
در جهان فقط چهار ملت وجود داره که میتونن به راحتی کتاب های هزار سال پیششون مطالعه کنن.
یک کودک ده ساله ی ایرانی به راحتی میتونه شاهنامه ی خطی ده قرن پیش بخونه. به این میگن "پیوستگی فرهنگی" و این دُری است که ارزشش قابل تخمین نیست.
گوته فیلسوف و شاعر آلمانی شیفته ی زبان فارسی بود، هگل (پایه گذار فلسفه ی ایده آلیست آلمانی) و مارکس (پایه گذار جامعه شناسی مارکسیستی) حتی فارسی به عنوان بهترین گزینه برای زبان بین الملل معرفی میکردند.
اینکه شما میتونید مثنوی مولوی یا دیوان حافظ بخونید و از ظرافت هاش لذت ببرید، ایهام ها و کنایه هایی ُ درک کنید که هیچ مترجمی نمیتونه به زبان های دیگه منتقل کنه، میراث ارزشمندیه که باید قدرش بدونیم.
بیاید از این میراث بینهایت ارزشمند به درستی حفاظت کنیم و با غنا و زیبایی بهتر به نسل های بعدی منتقل کنیم. همونطور که نیاکان ما اینکار برای ما انجام دادند.