جزئیات شکست ۱۱ بر ۱ بارسلونا مقابل رئال مادرید (برگرفته از کتاب ترس و نفرت در لالیگا)?

در ۶ ژوئن ۱۹۴۳، بارسلونا در بازی رفت نیمه‌نهایی کوپا دل جنرالیسمو که در لس‌کورتس برگزار شد، با نتیجه ۳–۰ مقابل رئال مادرید به پیروزی رسید که در جریان بازی، هواداران بارسلونا به‌خاطر بازی خشن بازیکنان رئال شروع به سوت زدن و هو کردن آنها کردند. بارسلونا به خاطر سوت زدن هوادارانش ۲۵۰۰ پزوتا از طرف فدراسیون فالانژ وقت جریمه شد. انریکه پینیِرو، رئیس وقت بارسلونا که دست‌نشانده رژیم فرانکو برای صندلی مدیریت بارسا بود، تلگرافی به پایتخت زد و خواست که بازی برگشت در یک فضای آرام و بدون تنش برگزار شود؛ اما نه‌تنها جوابی نمی‌آید، بلکه آتشِ بازی برگشت بیشتر می‌شود؛ آن هم با سوت‌هایی با صدای بلند از طرف هواداران رئال و تنش‌هایی که در ورود اعضای بارسلونا به چامارتین، زمین رئال مادرید، به وجود می‌آید. بعد از ظهر ۱۳ ژوئن ۱۹۴۳ بازی برگشت انجام شد. به محض ورود بازیکنان بارسا به زمین، باران سنگ، سکه و بطری به سمت بازیکنان و نیمکت بارسلونا روانه شد. خوان میرو، دروازه‌بان بارسلونا، به سمت دروازه‌ای رفت که با سنگ و شیشه از وی پذیرایی شد و هیچوقت نتوانست روی خط دروازه ثابت بایستد. داور بازی، سلستینو رودریگز ماتو، بدون توجه به این مسائل دستور به ادامه بازی می‌دهد. آنخل مور، پزشک و ماساژور قدیمی بارسلونا، بعدا توضیح داد که پلیس به او بی‌احترامی کرده و به او لقب سگ کاتالان داده است و زمانی که قصد داشته است برای مداوای بازیکنان مصدوم بارسا به زمین برود، از او ممانعت به عمل آمده است! بازیکنان بارسلونا با وجود این فشارها نتوانستند با تمام توان خود بازی کنند و این باعث می‌شود که در نیمه اول ۸ گل دریافت کنند. در بین دو نیمه، بازیکنان بارسلونا به‌خاطر شرایط نامساعد بازی، مصدومیت‌ها و آزارهایی که در نیمه اول تجربه کرده بودند، قصد نداشتند که در نیمه دوم وارد زمین شوند و این باعث می‌شود که نیروهای نظامی(فرانکو)آنها را تهدید به زندان کنند؛ لذا بازیکنان بارسا با توان کم خود به بازی ادامه دادند. آنها در نیمه دوم سه گل دیگر دریافت کردند و در آخرین دقایق توسط ماریانو مارتین، آقای گل آن فصل لالیگا، به یک گل رسیدند تا بازی با نتیجه ۱–۱۱ به اتمام برسد.

ادامه در قسمت بعد