به قسمت سوم از آمار سرمربیان استقلال در دهه ۹۰ لیگ برتر رسیدیم.در قسمت قبل دریافتیم که مظلومی و پس از آن قلعه‌نویی،برترین مربی های استقلال بوده‌اند.مجیدی هم در جایگاه پنجم قرار گرفته‌است.حالا در بخش سوم به سراغ رتبه های ششم تا هفتم(قعر) رفته‌ایم.جایی که نام محمود فکری در آن دیده میشود.

۶-محمود فکری(۱۳۹۹):

پس از کش و قوس های فراوان،سرانجام محمود فکری جانشین فرهاد مجیدی در سال ۹۹ شد.کادر استقلالی فکری و نیز استقلالی که برخلاف فصول قبل،ثبات خود را حفظ کرده بود و با عملکردی خوب در نقل و انتقالات تیم پرمهره‌ای شده بود،امیدواری و البته انتظارات را از محمود فکری بالاتر برد.محمود آرپی‌جی زن اما در دوران حضور خود در استقلال،نتایج خیلی خوبی نگرفت.اینکه خبری از تاکتیک و کار تیمی نبود و نیز اکثر نتایج خوب به خاطر هنر بازیکنان بود،باعث شد تا هواداران فکری را بکوبند و او را در شان استقلال ندانند‌.فکری با استقلال مدل ۹۹-۱۴۰۰،شانزده مسابقه را گذراند که حاصل آن ۷برد،۶تساوی و ۳باخت بود به همراه ۱۹ زده و ۱۲ خورده و ۲۷امتیاز.استقلال با این آمار نه چندان خوب در جایگاه سوم قرار داشت و شاید اگر نفراتی مانند مظاهری و قایدی نبودند و تراکتور و شهرخودرو در بحران نبودند این تیم جایگاه پایین‌تری هم داشت!پس از تیم مجیدی،تیم آقای فکری با کسب میانگین هر ۲/۲۸بازی یک برد،ضعیفترین آمار از نظر کسب پیروزی را دارد.با ۶مساوی از ۱۶تای ممکن،تیم فکری پس از مجیدی رکورد بیشترین مساوی برحسب تعداد بازی را هم در اختیار دارد.تیم فکری علی‌رغم داشتن ۳مهاجم تخصصی به نام های شیخ دیاباته،ارسلان مطهری و مهدی قایدی و درکل با تیمی شاید کهکشانی،فقط ۱۹بار در ۱۶مسابقه دروازه رقبا را گشود.یعنی اینکه تیم فکری بالاتر از قلعه‌نویی با میانگین هر بازی ۱/۱۸گل،ضعیفترین آمار گلزنی را هم در اختیار دارد.شاید در ظاهر اینطور به نظر نیاید،اما تیم محمودخان با دریافت میانگین هر بازی ۰/۷۵ گل پس از شفر بهترین خط دفاعی استقلال در لیگ برتر در دهه ۹۰ را ساخته‌است.با این حال عملکرد فکری در استقلال،نه از نظر فنی،نه آماری و نه رفتاری(باتوجه به پیامدهای جدایی وی از نساجی و مصاحبه های عجیبش در استقلال) برای هیچ‌طرفی خوب نبود.او با کسب ۲۷امتیاز ۱۶مسابقه که اختلاف زیادی با یک تیم مدعی دارد،میانگین هربازی ۱/۶۸ امتیاز را به دست آورد.

۲-علیرضا منصوریان(۱۳۹۵-۱۳۹۶):

شاید به عقیده بسیاری منصوریان و فکری شبیه هم بودند؛چه از نظر کادرفنی و چه نتایج و چه داشتن تیمی پرمهره و چه ازجهت محبوبیت در دل طرفداران.منصوریان با استقلال اصلا خوب شروع نکرد اما در ادامه فصل با جوان‌هایش همه را شگفت‌زده کرد.شکست مقابل العین آن هم با نتیجه ۶-۱،پایانی تلخ برای استقلال فصل ۹۵-۹۶ رقم زد.منصوریان در فصل بعد هم با تیمی پرستاره که نفراتی مانند رحمتی،منتظری،حیدری،جباری،جپاروف،شهباززاده و بیت‌سعید و جوان هایی مثل فرشید اسماعیلی،نورافکن و مجید حسینی داشت،فقط یک پیروزی داشت و تا ته جدول پیش رفت و سرانجام با دست خودش،خود را از استقلال بیرون کرد.کلا دوران خوش استقلال علیمنصور را میتوان از مهر ۹۵ تا اردیبهشت ۹۶ دانست و در سایر دوران‌ها،میشود گفت تیم منصوریان بد بود؛بد هم بد بود!این مربی جمعا در ۳۷مسابقه لیگ سرمربی استقلال بود که ثمره آن ۱۷برد،۱۱مساوی،۹شکست،۴۷گل،۳۴گل‌خورده و ۶۲امتیاز بود.آماری که باتوجه به سابقه او در نفت تهران،خوب به نظر نمی‌آید.با ۱۱مساوی در ۳۷بازی(میانگین هر ۳/۳۶مسابقه) پس از قلعه‌نویی کمترین مساوی را در دهه ۹۰ دارد.پس از قلعه‌نویی مقام سلطان باخت به منصوریان میرسد!او میانگین هر ۴/۱۱ بازی یک باخت داشته.علیرضا منصوریان با اختلافی به اندازه سر سوزن،با میانگین هر بازی ۱/۶۷ امتیاز،ضعیفترین سرمربی آبی ها در دهه ۹۰ در لیگ برتر لقب گرفته‌است.شاید شکست نخوردن در شهرآوردها،کمی درجه داشعلی منصوریان را نسبت به حاج محمود فکری بالاتر برده‌باشد!

.

ادامه دارد....