یکی رو میشناسم سال 89 تونست با 15 ملیون،فقط 15 ملیون بره امریکا اقامت بگیره...اوایل سال 89 دلار 900 اینا بود...15 ملیون شد حدود 16 هزار دلار..از شانسش اون زمان هم مصادف شد بود با بعد فروپاشی مالی سال 2008 امریکا و قیمت ها خورده بود تو سرش واقتصاد امریکا تو رکود بود....خیلی ها رو دیدم...توی اینترنت و و اینور اونور...که جوونیشون خورد به دهه 70.80 ودرسته اون موقع هم مملکت کویت نبود..ولی مثل الان خشک نبود...اکثر پدرمادرامون تو دهه 60.70 صاحب خونه شدن....با این که نه تخصص خاصی داشتن نه سواد خاصی...خیلیا دهه 80 بارشون رو بستن یا رفتن...یا از رانت ها وبذل بخشش دولت که پول های نفت دستش بود یه نون نوا رسیدن...ولی ماهایی که جوونیمون خورد به دهه 90 بخصوص سالهای 96 به بعد,عملا فدا شدیم.....هم دیگه نمیتونیم بریم با این قیمت دلار وایران هراسی عجیب که توی دنیا راه افتاده(البته مگر اینکه مخ باشی یا مایه دار)....نه میتونیم کار کنیم....چون بهمون راه درست زندگی کردن رو نگفتن و از بچگی فرستادنمون مدرسه درس بخون مدرک بگیر...الان میای میبینی مدرکت اندازه پهن گاو هم نمی ارزه و همه خرحمال میخوان....تخصصی هم نداریم واقعا...مگر اینکه خودمون هزینه کنیم یاد بگیریم.........دیگه نه میشه مهاجرت کرد....نه میشه اینجا از پول های نفت دولت استفاده کرد به یه نون ونوایی رسید مثل دهه 80....کشورمون هم یه که یه کشور نرمال نیست مثل کشورهای جهان اول که بگیم توش کار کنیم ذره ذره پیشرفت کنیم و به یه جایی برسیم...چون هر لحظه ممکنه همه جیز کنفیکون بشه.....باید بشیم نیروی کار ارزون...با یه خروار ارزهای دفن شده و....
شرمنده اگر خیلی بدبینانه و نومیدانه بود.فعلا مودَم این شکلیه