صحنه ی افتتاحیه ی این شاهکار آندری تارکوسفکی از زیباترین صحنه های کل تاریخ سینماست برای من. دوربینی که آرام با موسیقی و نسیم (که بعدا باد است) و دود سیگار همنوا می شود.از غیاب پدر می گویند اما مادر و تمام زیبایی ها،حاضر است.
یاد آندره ی تارکوفسکی عزیز،گرامی