ایلان ماسک ثروتمندترین فرد دنیا در حوزه تکنولوژی است که با تاسیس سه شرکت بزرگ  Tesla , SpaceX آینده درخشانی را برای زندگی انسان در زمین رقم ترسیم کرده است. شرکت تسلا که در حوزه تولید خودروهای الکترونیکی پیشتاز است و شرکت اسپیس ایکس هم برترین شرکت خصوصی دنیا در حوزه فناوری فضایی است!

استارشیپ نسل بعدی موشک های فالکون ۹ ،امید ماسک برای فرستادن انسان به مریخ است و در صورت ساخت کامل آن، تبدیل به قوی ترین موشک ساخته شده به دست بشر می­شود،حتی قوی تر از ساترن ۵ که انسان را به ماه برد.

این پروژه ابتدا با نام حمل و نقل استعماری مریخ(Mars Colonial Transporter) معرفی شد.در سال ۲۰۱۷ ایلان ماسک با این عقیده که این موشک می­تواند تا ورای مریخ هم برود نام آن را به راکت فالکون بزرگ(Big Falcon Rocket) تغییر داد که به اختصار(BFR) گفته می­شد.در نهایت در سال ۲۰۱۹ نام نهایی استارشیپ(Starship) برای آن انتخاب شد.این فضاپیما دارای دو بخش اصلی است، بخش فوقانی که فضاپیمای استارشیپ نام دارد و بخش زیرین که راکت و پیشران موشک است و وظیفه اصلی تامین نیروی حرکتی فضاپیما را تامین می کند، سوپر هوی (Super Heavy) نام دارد اما معمولا به کل فضاپیما، مجموع دو قسمت استارشیپ گفته می­شود.

جزئیات پروژه استارشیپ:

طراحی استارشیپ و سوپرهوی چندین بار دستخوش تغییر شده است.این دو به گونه ای طراحی شده اند که ظرفیت ارسال محموله های قابل توجه به مریخ و ماه را داشته باشند و در عین حال بتوان چندین بار از تمام قسمت های آن استفاده کرد!

این ویژگی منجر به صرفه جویی در مقدار زیادی منابع و پول می­شود.استارشیپ برای هدایت بهتر دارای دو باله متحرک در پایین و دو باله متحرک کوچک تر در بالا است. سوپر هوی نیز دو باله متحرک در بخش بالای خود دارد که برای کنترل آن استفاده می­شود.ایلان ماسک برای کنترل تغییرات ناگهانی باله ها، از باطری و موتور های ساخت شرکت دیگرش یعنی تسلا استفاده می­کند.

با توجه به آخرین اطلاعات، سوپر هوی ۳۷ موشک رپتور خواهد داشت که نیروی برابر ۷۲۰۰۰ کیلونیوتون ایجاد می­کنند.استارشیپ نیز ۶ موشک رپتور خواهد داشت که سه موشک برای شرایط سطح دریا بهینه شده اند و سه موشک دیگر برای شرایط خلاء که مجموعا ۱۲۰۰۰ کیلو نیوتون نیرو ایجاد می­کنند.از متان و اکسیژن مایع به عنوان سوخت این موشک ها استفاده می­شود. طبق گفته های اخیر ایلان ماسک در توییتر،استارشیپ ۷۰ متر ارتفاع و سوپرهوی ۸۵ متر ارتفاع خواهد داشت. از امکاناتی که ایلان ماسک از آن یاد کرده، قابلیت سوخت گیری در مدارها بوده اما باید دید که این ایده تا چه حد اجرایی می شود و اسپیس ایکس چه برنامه ای برای آن دارد.

سپرحرارتی خاص استارشیپ:

در طراحی استارشیپ، یک تفاوت غافلگیر کننده وجود دارد و آن استفاده از آلیاژ فولاد به جای کامپوزیت فیبرکربن است.

اما چرا فولاد؟ فولاد به خودی خود سنگین است و تاکنون دست کم یک مدل از موشک های شرکت جنرال داینامیکس که از فولاد ساخته شده بود به دلیل سنگینی سقوط کرده است.اما مقاومت بیش تر فولاد به گرما و کاهش نیاز به سپر های حرارتی سرامیکی باعث می­شود تا نسبت به آلومینیوم و فیبرکربن سبک تر و تا ۶۷ درصد ارزان تر بشود.با این حال فولاد به طور کامل مقاوم به گرما نیست و در دما های بالا ذوب می­شود.اسپیس ایکس فکر آنجا را هم کرده.

به گفته ماسک استارشیپ در هنگام ورود به جو زمین یا مریخ، سرعتی نزدیک به ۳۰۰۰۰ کیلومتر خواهد داشت که بخش دماغه آن را در معرض دمای ۱۴۸۰ درجه ای قرار می­دهد که برای ذوب کردن فولاد کافیست. ایده ایلان ماسک برای رفع این مشکل، ایجاد حرفه های کوچک در پوسته آلیاژ برای تعریق و تخلیه سوخت راکت است.این حفره ها گرمای ایجاد شده را دفع خواهند کرد.درست مثل تعریق در بدن موجودات زنده که گرمای اضافی بدن آنها رو دفع می­کند.

البته این ایده جدیدی نیست و در دهه های ۶۰ و ۷۰ میلادی،ناسا و نیروی هوایی آمریکا این ایده را آزمایش می­کردند اما با توجه به اسناد تاریخی، ادامه تحقیق براین ایده به دلیل بودجه محدود ناکام ماند.اما احتمال انسداد حرفه های روی بدنه استارشیپ بسیار بالا است. از آنجایی که برای سیستم تعریق از آب و یا متان استفاده می­شود،ممکن است یخ زدن آنها باعث مسدود شدن حفره ها بشوند و یا حتی ممکن است این اتفاق به دلیل فضله پرندگان رخ بدهد.برای حل این مشکل هنوز راه حل کاملی از طرف اسپیس ایکس ارایه نشده و باید دید که تا آخر امسال چه راه حلی برای آن پیدا می­کنند.

اسپیس ایکس قبل از پرداختن به استارشیپ چند پروتوتایپ(Prototype) را تست کرده  است.اسپیس ایکس نمونه کوچکتر استارشیپ که استارهاپر(Star Hopper) نام دارد وتنها یک عدد رپتور دارد را  تست کرده که توانسته تا ارتفاع ۱۵۰ متر بالا ببرد.این آزمایش از دسته آزمایش های زیر مداری شرکت اسپیس ایکس بوده.بعد از استارهاپر نیز چند نسخه تست شده اند.

به گفته اسپیس ایکس،سوپرهوی استارشیپ را از جو زمین خارج می­کند و پس از خروج از آن جدا می­شود و همانند موشک های فالکون به زمین برمی­گردد تا دوباره استفاده شود.استارشیپ با مقدار سوختی که دارد می­تواند تا ماه و مریخ و حتی فراتر از آن سفر کند و محموله های مورد نیاز و ۱۰۰  انسان  را بین سیارات منتقل کند.این پروسه نزدیک به ۱۰۰ برابر از ارسال کاوشکر کنجکاوی و فرود آن به مریخ سخت تر است.