به نام خداوند بخشنده مهربان حضرت صادق علیه السلام می فرماید: کسی که برادر مومن بیچاره اش را هنگام شدّت گرفتاریش، فریادرسی کند غم او را برطرف سازد و در انجام حاجتش یاریش کند خداوند برای او به سبب این عمل هفتاد و دو رحمت واجب می فرماید که با یکی از آنها معیشت دنیایش را اصلاح می فرماید و هفتاد و یک رحمت دیگر را برای ترسها و سختی های قیامتش ذخیره می فرماید. و نیز می فرماید کسی که در برآوردن حاجت برادر خود بکوشد تا خدایتعالی آن حاجت را به دست او جاری فرماید خداوند ثواب حجّ و عمره و روزه و اعتکاف دو ماه در مسجد الحرام را برایش می نویسد و اگر آن حاجت به دستش جاری نشد ثواب یک حجّ و عمره برایش می نویسد و نیز فرمود خدایتعالی به داوود وحی فرمود بنده ای از بندگان من با یک حسنه نزد من می آید و من او را به بهشت می برم گفت خداوندا آن حسنه کدام است فرمود: دفع کند از مومنی غمی و بلّیه ای را اگر چه به یک خرما باشد داوود عرض کرد خداوندا سزاوار است کسی که ترا شناخت از تو امیدش را نَبُرد. (منبع: کتاب گناهان کبیره جلد دوم صفحه ۶۸ و ۶۹)
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج ? ?الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ?