شروع لیگ برتر چهاردهم برای تبریزی ها در حالی رقم خورد که آنها چند ستاره خود را از دست داده بودند و روی نیمکت خود سرمربی جوانی به نام رسول خطیبی را می دیدند. در چنین شرایطی پیش بینی جایگاه و و عملکرد این تیم کمی دشوار به نظر می رسید ولی خیلی زود چند برد قاطعانه همراه با بازی های زیبا و تماشاگرپسند تراکتورسازی متحول شده را به صدرنشین لیگ برتر تبدیل کرد.
زدن 17 گل در هشت بازی و کسب صد در صد امتیازات بازی های خانگی در کنار تنها یک شکست خلاصه ای از عملکرد آماری تراکتورسازی تا به اینجای لیگ است که آنها را با نوزده امتیاز صدرنشین جدول کرده است. پیروزی های قاطع و به ثمر رساندن گل های پر تعداد در هر بازی مشخصه اصلی این فصل سرخ پوشان شهر تبریز است. نکته قابل توجهی که در بازی این تیم مشاهده می شود سیری ناپذیری بازیکنان این تیم پس از به ثمر رساندن گل اول است و پس از سال ها می توانیم در فوتبال ایران تیمی را پیدا کنیم که چند هفته پشت سر هم با سه یا چهار گل موفق به پیروزی می شود.
صدرنشینی تراکتورسازی در هفته هشتم حاصل پیروزی 4 بر یک این تیم مقابل راه آهن بود، اگر به بازی این تیم در این بازی دقت کنیم متوجه خواهیم شد که حمله و رسیدن به گل اولین و آخرین هدف هر یازده بازیکن این تیم است. در کنار مشکلات موجود در خط دفاعی و بعضاً اشتباهاتی که از حامد لک سر می زند، باید در خط هافبک و حمله به این تیم نمره عالی بدهیم. محسن دلیر، سامان نریمان جهان و لوسیانو ادینیو تا این جای فصل روی هم 14 گل به ثمر رسانده اند. این رقم زمانی شگفت انگیزتر می شود که بدانیم مجموع گل های این سه بازیکن از مجموع گل های تیم استقلال که دومین خط حمله برتر لیگ برتر است، یک گل کمتر می باشد.
بدون شک تراکتورسازی امسال یکی از بهترین فصل های خود را سپری می کند و اگر بتواند در نیم فصل دوم با خرید چند بازیکن، نیمکت خود را نیز تقویت کند می توان روی قهرمانی این تیم در لیگ برتر حساب ویژه ای باز کرد.


