سیامک نعمتی که در دوران برانکو از پیکان راهی پرسپولیس شد، خیلی زود خودش را به مرد کروات سرخپوشان ثابت کرد. از آن به بعد، نعمتی پایه ثابت تاکتیک های تیمی بود. گاهی حتی پایش را فراتر می گذاشت و در نقش آچار فرانسه زخم های فقدان بازیکن را پوشش می داد. گاهی در خط حمله و گاهی هم در خط دفاع. شاید حتی اوج هنر او را در لیگ قهرمانان آسیا در پست دفاع راست بدانیم. جایی که بی شک یکی از بهترین ها بود و تجربه تلخ هواداران پرسپولیس را از عدم موفقیت در جذب دانیال اسماعیلی فر جبران کرد.
اما هر چه قدر که سیامک نعمتی تکنیکی، شوت زن، جنگنده و خلاصه همه فن حریف باشد، تصدیق کنید از بعد روحی و تمرکز نیاز به تلاش بیشتر دارد. همان سال که پرسپولیس با انبوهی از محروم و مصدوم راهی فینال آسیا شد با یک اشتباه در بازی رفت، اخراج شد و اندک امیدها را برای جبران در بازی برگشت کمتر کرد.
همین چند روز پیش برابر نفت مسجد سلیمان هم تنها چند دقیقه برای دریافت دو کارت زرد کافی بود و دست آخر اخراج. که البته خودش آن را قبول نداشت ولی یحیی گل محمدی بر تصمیم داور صحه گذاشت و بازیکن خودش را مقصر دانست. چنین روندی در عدم کنترل روحی میدان و خطاهای متعدد، برابر تیم هایی که امید به ضربات آزاد دارند و یا در جنگ روانی حرفه ای هستند، می توانند شاگردان یحیی را به دردسر بیاندازد.