در محضر جناب خواجه گفتیم ی غزل حفظ کنیم... ی تفعل زدیم ببنیم چی حفظ کنیم...غزلی اومد ک بیت آخر این بود: پس از ملازمت عيش و عشق مه رويان ز کارها که کني شعر حافظ از بر کن