به گزارش طرفداری و به نقل از دیلی میل، توماس مولر یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ فوتبال آلمان است که به همراه تیم ملی و بایرن مونیخ به موفقیت های فراوانی رسیده است. این بازیکن گفتگوی مفصلی با نشریه دیلی میل انجام داده و در مورد مسائلی نظیر کار با گواردیولا، دوران پسا گواردیولا، بازگشت به تیم ملی، جمال موسیالا هم تیمی اش و... صحبت کرده است. صحبت های او را در ادامه می خوانید:
در مورد توانایی هایش
توانایی های من قابل مدیریت کردن هستند. مردم تلاش می کنند تا به خودشان و سایرین توضیح دهند که بازیکنی بدون خصوصیات فیزیکی، تکنیک و قدرت دریبل زدن نیز می تواند بازیکن کارآمدی باشد. شاید در روزهای اولم مردم نگاهی به من می کردند و بعد از دیدن گلزنی هایم از خودشان می پرسیدند چطور چنین چیزی ممکن است و به همین خاطر شروع به ساختن قدرت های عجیب و غریب برای من کردند که از نظر عقلانی منطقی است. شاید یکی از توانایی هایم این باشد که توانایی انجام یک کار را بارها و بارها دارم. هر مهاجمی می داند که حمله به محوطه جریمه حریف بسیار خطر ساز است اما شاید بسیاری از مهاجم ها نتوانند دائما به دروازه حریف حمله کنند. شاید 49 بار حمله کنید و توپ را از دست بدهید ولی باید مجددا سعی کنید. شاید مدافعین حریف در بار پنجاه و یکم دچار اشتباه شوند و بتوانید گل بزنید. توانایی ذاتی من همین است.
در مورد کار با گواردیولا
خوش شانس بودیم که گواردیولا در سال 2013 به بایرن آمد. یوپ هاینکس بازنشست شده بود و پپ هر کاری برای موفق شدن کرد.اصلا به ما فرصت استراحت نمی داد و در هر جلسه تمرینی حسابی از ما کار می کشید چرا که می خواست به دنیا نشان دهد که توانایی موفق شدن در یک لیگ دیگر را دارد. این رویکرد او در قهرمانی های ما در آن سال ها اهمیت زیادی داشت.
در مورد تاکتیک های گواردیولا
پپ همیشه برای ما برنامه داشت و بعد از 10 دقیقه برنامه هایش بیشتر هم می شد چون همه چیز را تغییر می داد. تک تک رقیبان را مورد بررسی قرار می داد و ناگهان پیش خودش فکر می کرد وای برنامه اولم خوب نبود و جواب نداد و باید سراغ برنامه بعدی بروم. وقتی در بایرن بود به ما گفت تا محوطه جریمه جلو می برمتان و از آنجا به بعد باید توانایی هایتان را نشان دهید. تا 20 متری گل حریف برای همه چیز برنامه داشت. از آنجا به بعد هم فرانک ریبری، آرین روبن، ماریو گومز، مانژوکیچ، گومز، من و داگلاس کاستا را داشتیم. می گفت توپ را تا آنجا می رسانم و از آنجا به بعد با شماست.
در مورد دوران پسا گواردیولا
بعد از رفتن پپ به مدت دو یا سه سال افت کردیم و تیم های دیگر شانس خوبی داشتند. مثل پارسا که لحظات بدی داشتیم اما حریفان از آن استفاده نکردند. شاید هم ما خوش شانس بودیم یا شاید هم واقعا بهتر از سایر تیم ها بودیم.
در مورد جمال موسیالا
نمی توانم بگویم او را از دست انگلیس دزدیدیم. خوشحالیم که جمال آلمان را انتخاب کرده است. قرارداد بلندمدتش با بایرن و همچنین بازی در تیم ملی آلمان با هم هم خوانی دارد.
در مورد بازگشت احتمالی به تیم ملی برای مسابقات یورو
امیدوارم این شانس را داشته باشم و در مسابقات یورو به میدان بروم اما باید ببینیم در چند هفته آینده چه اتفاقاتی پیش خواهد آمد.
در مورد قیاس بوندس لیگا و لیگ برتر
طرفدار لیگ برتر هستم چون تیم های بزرگی در آن حضور دارند اما نمی توانم بگویم که کیفیت آن بیشتر از بوندس لیگا است یا نه. هر وقت با تیم های انگلیسی بازی کردیم، هیچوقت حس نکردم آنها خیلی قوی هستند. درست است که لیگ برتر بزرگترین لیگ دنیا است اما به این معنی نیست که 5 تیم برتر آن به راحتی در تمام مسابقات بین المللی برنده باشند. وقتی تیم چهارم لیگ برتر با تیم چهارم بوندس لیگا بازی کند، هر اتفاقی امکان پذیر است.
در مورد فشار بازی در بایرن
فشار بسیار بالایی وجود دارد. چه در زمین و چه از طرف رسانه ها. حتی بازی های دوستانه ما از تلویزیون آلمان پخش می شود و وقت استراحت نداریم. هر حرکت اشتباه عواقبی دارد و این استرس آور است. با این وجود بازی در بایرن را دوست دارم. وقتی برای سال ها در دنیی فوتبال باشید، به این فشار معتاد می شوید و پیدا کردن جایگزینی برای آن بعد از بازنشستگی واقعا سخت است. شاید بعد ها برای پر کردن جای آن رو به پرش از هلیکوپتر روی پیست اسکی رو بیاورم!