اینکه نمیتونم خودمو دوس داشته باشم
اگه یه انگیزه بیرونی ( دوست داشتن ) یه ادم
دیگه نباشه هیچ اشتیاق یا علاقه ای به انجام
کار مفیدی یا پیشرفت ندارم. ینی دوس داشتن
کس دیگه ای نباشه حاضر نیستم برا آینده
خودم یا موفقیت خودم کوچکترین تلاشی کنم.
.
کسی میدونه درمانش چیه؟ یا چطوری میشه
به این وضع شخمی خاتمه داد؟