این مطلب رو قبلا در پروفایلم گذاشته بودم ولی با توجه به ایرادی که دوستان بخصوص لیورپولی از تیمهای مورد علاقه ام گرفتن دوباره اینجا قرار میدم البته ناگفته نماند که بخاطر رقابت سرسختانه ای که با منچستریای عزیز در لیگ داریم ترجیح دادم تو لیستم نباشه هر چند یادآوری میکنم در لیگ های اروپایی همیشه حق تقدمم با تیمهای لیگ برتریه حتی شده همین دشمن قدیمی ما یعنی منچستر یونایتد
چه اون موقع که نوجوان بودم و چه الان که دهه چهارم زندگی رو چند سالیه که پشت سر گذاشتم جزو اون دسته علاقمندان فوتبال نبودم که تعصب الکی روی تیمی داشته باشم از اون تعصبهایی که کارش آخر سر به فحاشی و بی احترامی به طرف مقابل بکشه که بعضا ممکنه دوست و رفیق باشه ولی در مجموع علاقه خاصی به لیگ برتر از همون دوره نوجوانی داشتم و هنوزم دارم خوب اگر بپذیریم که فوتبال برای سرگرمی و لذت بردن و هیجان ساخته شده مسلما لیگ برتر بهترین گزینه اس البته کتمان نمیکنم که لیگ ایتالیا رو هم در دوره طلایی اواخر قرن بیستم بسیار دنبال می کردم و دوست داشتم ولی متاسفانه از آن بنای باشکوه الان تقریبا ویرانه ای باقی مانده ، امیدوارم لیگ ایتالیا روزی که دور هم نباشه به همون دوران طلایی برگرده همون دورانی که همه ما پای تی وی میخکوب میشدیم تا جدال ستارگان میلان و اینتر و یووه و بعضا لاتزیو و پارما و فیورنتینا و رم و ... رو شاهد باشیم. لالیگا و بخصوص ال کلاسیکو که همیشه ما رو از لذت فوتبال سیراب کرده هم که جای خود داره انصافا این دو تیم اینقدر بزرگ هستن که هیچکس نمیتونه نادیده بگیرشون در آخر اگر حرفی از بوندس لیگا نزدم نه از سر تعصب بوده بلکه فقط به خاطر اینه که بوندس لیگا اکثر مواقع لیگی نبوده که بیننده فوتبالی مثل من که از سر لذت بردن بازی فوتبال رو تماشا می کنم رو جذب کنه با همه احترام به طرفداران بایرن مونیخ و دورتموند که در سایت هم مطمئنا کم نیستن در واقع بوندس لیگا هم به مانند سری آ از دورانی که در اوج بود و تیمهای مثل کلن و مونشن گلادباخ و وردربرمن و هامبورگ و ... در اروپا و لیگ برای خودشون مدعی بودن خیلی فاصله گرفته که امیدوارم اونا هم به مانند سری آ حضور قدرتمندانه ای در لیگهای اروپایی داشته باشن چون مشخصا این رقابت فشرده باعث بالا رفتن کیفیت لیگ قهرمانان میشه که از کیفیت طلاییش بخصوص در اوایل قرن بیست و یکم فاصله محسوسی گرفته