چند باری با خانواده و دوستانم مسافرت رفتم
تو ماشین مثل بز نشستم به مسیر نگاه میکنم نه با کسی میگم و میخندم نه حرفی میزنم همیشه هم دپرسم
اعتماد بنفس حضور در جمعهای دوستانه رو ندارم
و هر کی رو میبینم فقط در حد یک سلام بسنده میکنم
چون حرفی ندارم بگم بهش
حتی دیگه یک نفر رفیق ثابت و پایه هم ندارم