ژابی آلونسو که پنج فصل در سانتیاگو برنابئو توپ زد و فاتح لالیگای 2012، دو قهرمانی کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپای 2014 شد، شکست 5-0 سال 2010 مقابل بارسلونا در نیوکمپ را به عنوان تلخ ترین لحظه حضورش در رئال مادرید به یاد می آورد.
به گزارش طرفداری و به نقل از مارکـا، آلونسو در پادکست Greatest Game جیمی کرگر گفت:
در آن لحظه می دانستیم که اگر خیلی نجیب و مودب عمل کنیم، آنها ما را خواهند کشت. بازی لالیگا در نیوکمپ که 5-0 واگذار کردیم، بدترین شب فوتبالی عمرم بود. بعد از 20 دقیقه می خواستم زمین را ترک کنم، دوش بگیرم و به خانه بروم. خیلی دردناک بود. عزم راسخی به ما بخشید. اگر خیلی ملایم برخورد می کردیم، نمی توانستیم فصل آینده آنها را شکست دهیم.
دلیل رد پیشنهاد رئال مادرید در سال 2004 و انتقال به لیورپول
مذاکراتی میان دو باشگاه در جریان بود، اما خیلی طول کشید. از آنجایی که خیلی طولانی شد، گفتم، 'چه خبر است، آنها من را می خواهند؟' در آن مقطع، لیورپول با علاقه ای واقعی به سراغم آمد. وقتی چنین چیزی را حس کردم، با رافا بنیتز [سرمربی وقت لیورپول] و ریک پری [مدیرعامل سابق] صحبت کردم تا من را به خدمت بگیرند.
من آن علاقه واقعی را دیدم و این برای من خیلی مهم بود. نظرم عوض شد و گفتم، 'نه، باید به لیورپول بروم'، چون رافا بنیتز متقاعدم کرد. باشگاه و شهر لیورپول را می شناختم، اما اطلاعات زیادی نداشتم. به نظرم اینطور بود که 'ژابی، این قرار است اولین تجربه جدیدت باشد'. با ذهنی باز به آنجا رفتم و آماده بودم که هرچه سریع تر یاد بگیرم.
فینال لیگ قهرمانان سال 2005 مقابل میلان
بین دو نیمه از دست خودم عصبانی بودم، با خودم گفتم، 'نمی توانیم به این راحتی همه چیز را از دست بدهیم، این شانس زیبایی است'. به نوعی از عملکردمان خجالت زده بودم. بیشتر از اینکه به چیزهای دیگر فکر کنم، دردناک بود و این اولین حسی بود که داشتم. سپس، رافا تعویض کرد. با خودم گفتم، 'ببینیم چطور جواب می دهد'.
شنیدن صدای رئیس از میان تماشاگران مهم بود چون آنها نمی خواستند ما را بکشند، اما با خود گفتیم که 'بیایید سعی خود را بکنیم و به آنها چیزی بدهیم که ما را باور کنند'، سعی کردیم امیدوار باشیم.



