اختصاصی طرفداری - ورزش فوتبال و سرمایه گذاری در آن از دیرباز یکی از علائق محبوب میلیاردرها، ثروتمندان و سرمایهگذاران بزرگ بوده است. به طور کلی ورزش و به خصوص رشته فوتبال امکان دستیابی به بازارهای جهانی منحصر به فردی را فراهم میکند که با پرستیژ قهرمانی باشگاههای موفق پیوند میخورد.
رومن آبراموویچ، شیخ منصور بن زاید آل نهیان، خلدون المبارک و ناصر الخلیفی نام هایی آشنا در این عرصه هستند. ورود این پولهای بادآورده باعث شده تا باشگاههای دارای دلارهای نفتی بتوانند بهترین بازیکنان دنیا را به خدمت بگیرند و رقابت در لیگهای فوتبال را یک طرفه کنند. پس از آغاز هزاره سوم، شاهد ورود دلارهای نفتی به ورزش و باشگاههای ورزشی سراسر دنیا بودهایم. اما میزان این دلارهای نفتی چقدر بوده و کدام باشگاهها در کانون توجه سرمایهگذاران نفتی قرار گرفتهاند؟ قدرت باشگاه هایی همانند چلسی، منچستر سیتی و پاری سن ژرمن به وضوح نشان می دهد که امروزه عرصه فوتبال جولانگاه غول های نفتی است؛ سه باشگاه از چهار باشگاه حاضر در نیمه نهایی امسال توسط سرمایه داران و شرکت های نفتی اداره می شوند. آمار و برآوردها نشان می دهد که این سه باشگاه در مجموع بیش از «پنج میلیارد یورو» هزینه کرده اند!
مطابق این آمارها رومن آبراموویچ 2.2 میلیارد یورو، شیخ منصور بن زاید آل نهیان و خلدون المبارک 2.016 میلیارد یورو و ناصر الخلیفی و همکارانش 1.315 میلیارد یورو برای تیم هایشان هزینه کردهاند.
باشگاه ها با مالکان نفتی در لیگ قهرمانان اروپای 2021 بسیار موفق عمل کردند و تمام رقیبان را پشت سر گذاشتند؛ شاید زمان آن فرا رسیده که در فوتبال پول عامل اصلی تضمین موفقیت تیمها باشد! تیمهای پولدار قلههای موفقیت را فتح کنند و تیمهای کم درآمد پیشرفت خاصی نداشته باشند.
افزایش سرمایهگذاری شرکتهای نفتی در فوتبال مخالفانی نیز دارد. تیم فوتبال شالکه که از حمایت مالی گازپروم برخوردار است، پس از اوج گرفتن اختلافات این شرکت روسی و اتحادیه اروپا و حضور نظامی روسها در جنگ سوریه و اختلافات مرزی اوکراین در شرایط دشواری قرار دارد که موجب سقوط این باشگاه به بوندس لیگا 2 شده است. به همین ترتیب، باشگاههایی که دارای مالکان و یا حامیان مالی وابسته به دولتهای خاورمیانه هستند، با فشارهایی روبرو شدهاند. سازمان عفو بین الملل بارها از تبعیض نژادی دولت امارات و بدرفتاری دولت قطر با کارگران مهاجر انتقاد کرده است. از سوی دیگر، ورود این پولهای بادآورده باعث شده تا باشگاههای دارای دلارهای نفتی بتوانند بهترین بازیکنان دنیا را به خدمت بگیرند و رقابت در لیگهای فوتبال را یک طرفه کنند. یوفا در سالهای اخیر، مقررات بازی جوانمردانه مالی را معرفی کرده، اما تاکنون نتوانسته از ورود بدون حساب و کتاب دلارهای نفتی و سایر پولهای کثیف جلوگیری کند. باشگاههای فوتبال باسابقه و شناسنامه دار در شرایط کنونی به زمین بازی میلیاردرهای تبدیل شدهاند که به انزوای بخشی از تماشاگران دامن زدهاند. در سالهای اخیر پویشهایی با عنوان مخالفت با فوتبال مدرن ایجاد شده تا روح رقابت سالم به میادین فوتبال بازگردد. صنعت نفت برای حفظ موقعیت خود نیازمند ورود به شبکههای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است، اما ورود این پولها به ورزش میتواند پوست موزی در زیر پاهای مدیران باشگاهها باشد. البته سرمایه دارانی همانند آبراموویچ بی پروا می تازند؛ رومن بارها اعلام کرده که:
میخواهم چلسی را به بهشت آرزوها و رؤیاها تبدیل کنم. چلسی را به باشگاهی تبدیل میکنم که هر بازیکنی آرزوی حضور در این باشگاه را داشته باشد. بهترینها در استمفوردبریج بازی خواهند کرد. ما بهدنبال تسلط بر لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا هستیم.
اما شاید بزرگترین درس تاریخ این باشد که هیچکس از تاریخ درس نمی گیرد.