سالیان سالکه هیچ فیلم خووب ایرانی نداشتیم و کار به حدی خرابه که کارگردانا برای مارکتشون و جذابیتی که میخوان به زور به دست بیارن رو به کپی کردن از فیلمای قبل انقلاب آوردن
امروز حدود نیم ساعت از فیلم دیدن این فیلم جرم است و تماشا کردم و تنها چیزی که دستگیرم شد اینه که سعی داره تندرو ها با به اصطلاح آتش به اختیار هارو پاک و به حق نشون بده
ماجرای کلی شمع این که یک زن باردار رو یک آقازاده دورگه کتک میزنه و حالا شوهر اون زن با دست میکردن بدون اجازه او انتقام بگیره که از قضا عضوی از بسیج است و در این فیلم درگیری بین نیروهای خودی و یا به قول خودشان به اصطلاح خوبی را نشان می دهد و قصد دارد مذاکره کردن را شکست جلوه دهد و با دادن شعارهایی که برای مخاطب جذاب است قصد دارد فیلم را یک به یک اثر مردمی جلوه دهد و سعی کردن نامی در حاشیه برای آن انتخاب کنند این مبحث کلیه فیلم است و نشان می دهد که چه کسانی اجازه ساخت یک فیلم را دادند و سوال پیش می آید که در این فیلم مردمی است پس چرا توسط سازمان و نهادی انقلابی حمایت شده است
همچنین اکثر ما فیلم قلادههای طلا را دیدیم یا توصیفاتی که از آن شنیده ایم سعی می کند بسیج را منزه جلوه دهد
در کل اکثر فیلم ها با این مضامین سعی در جان بر کف و فدایی بودن بسیج را دارند و شاید فقط آنها تیلون داشته باشند و کسی نتواند چیزی را بگوید که علیه آنها است مثلاً هیچ فیلمسازی از آن طرف بوم جنبش سبز فیلم ننساخته در حالی که چندین فیلم درباره این موضوع و در حمایت حکومت است اما اگر فیلمسازی قصد داشت فیلمی در باب جبهه مخالف سازد اصلا آیا اجازه فیلمبرداری میشد یا نه
در کل فیلم های ایرانی صدای افتضاح بودنشان همه جا را کرده ولی هوای کیفیت پایین شان سفارشی بودن و در حمایت از یک ارگان نچندان محبوب بسیار در ذوق می زند
حالا نظر شنا چیه آبا فیلمی تونسته خق مطلب رو ادا کنه و مردم دوستش داشته باشن؟
نمونه دیگه ای سراغ دارین که تونسته باشه علیه یک ارگان حرف بزنه و کوبیده نشه؟