وی همدوره خوانندگان بزرگی چون غلامحسین بنان و حسین قوامی بوده و سابقه همکاری با استادانی مانند جلیل شهناز، احمد عبادی، فرامرز پایور، علیاصغر بهاری، حسین تهرانی، رحمتالله بدیعی، حسن ناهید و محمد اسماعیلی را دارد.
عبدالوهاب شهیدی در اجرای آوازهای محلی نیز پیشرو بوده است. تصنیف معروف «زندگی» با مطلع «آن نگاه گرم تو» از جمله آثار این هنرمند در حوزه آوازهای محلی و فولکلور ایرانی است است.
همچنین تصنیفهای دیگری مثل یار «بی وفا» و «بی تو به سر نمیشود» از اجراهای اوست. شهیدی قطعات قدیمی معروفی مانند آثار عارف قزوینی را نیز اجرا کرده است که از میان آنها میتوان به تصنیفهای «گریه را به مستی بهانه کردم» و «گریه کن» اشاره کرد.
استاد زندهنام محمدرضا شجریان در یازدهمین جشن خانه موسیقی که برای اعطای جایزه یک عمر دستاورد هنری به استاد شهیدی روی سن آمده بود درباره این خواننده و نوازنده پرآوازه ایران گفته بود: او بزرگمرد آواز هنر ایران است و سالیان درازی است که دستش را بوسیدهام و در حضور او کُرنش کردم و هیچگاه به خود اجازه ندادم که در حضور او عرض هنر کنم و از این بابت که من آمدهام جایزه او را تقدیم کنم متاسفم، استاد مرا ببخش و من در اندازهای نیستم که جایزه شما را بدهم.