"اکنون چه آلمان زیبایی داریم، زیبا و پر زرق و برق

وقتی به شما نگاه می کنم، متوجه می شوم پیکار من برای زندگی بیهوده نبود. همواره نسل جوان وجود خواهند داشت و در این شهر که گذر قرن ها را به خود دیده، کنون، نژاد جدیدی را در پهنایش می بیند. این نسل جوان، زیباترین و نیرومندترین آن در طول ادوار است و این نسل است که روشنای نوین و نوید و امید آینده را در قلب خود فروزان و جاودان نگه می دارد. 

(در گذشته) عده ای به من می گفتند که من خیالباف ام. حال من به آنها تنها و تنها می گویم که شما احمق بودید. اگر من رویاپرداز نبودم، اکنون کجا قرار داشتیم؟ من همواره به بازگشت رایش آلمان باور داشتم. شما می گفتید که من خیالبافم اما من به رایش آلمان باور داشتم. شما گفتید که من دیوانه ام (و پشتم را خالی کردید). اما من ایمان داشتم و به فقر و فلاکت پایان دادم. حال کداممان بر حق بود؟ شما یا من؟ 

من..."

یوزف گوبلز: "من قصد دارم یک آینده را روشن سازم، آینده ای که تنها به دستور یگانه ای وفادار باشم، باورم از کودکی این بود و او من را در آغوش خود بزرگ کرد، آلمان ..."