یکی از پرتکرارترین کامنتایی که تو بخش مربوط به اخبار فوتبال انگلیس میبینم این هست یه عده مدام پشت هم میگن تیمای راجرز آخر فصل کم میارن، والا اگه این حرف درست بود لستر نمیتونست قهرمان حذفی بشه تو این رقابت ها تو سه تا بازی آخر منچستر، ساوتهمپتون و چلسی رو بردن و قهرمان شدن که کار سختی بود که از عهدش براومدن. در نظر بگیرین که این فصل لستر بعد از لیورپول بیشترین مصدوم رو داشته همین پریرا دفاع راستشون که بعد از به زمین اومدنش تیمش رو متحول کرد نصف فصل مصدوم بود، سویونجو و اندیدی ۱۵ هفته اول نبودن، هاروی بارنز بهترین بازیکن نیم فصل اولشون تقریبا کل نیم فصل دوم رو از دست داد و چندین مصدومیت طولانی دیگه.
اما تو فصل قبلم این تیم به مانند تیمایی مثل لاتزیو و لیورپول بعد کرونا دچار افت شد و اون روند و شیب صعودی تیمش قبل از کرونا با یه نزول بعد از کرونا همراه شد هر چند فصل قبلم با یه برد تو بازی آخر میتونستن سهمیه ucl رو بگیرن.
و اما فصل ۲۰۱۳_۲۰۱۴ به نوعی بدشانسی و خط دفاع ضعیف تیم و سر خوردن بدموقع جرارد باعث شد تیم قهرمان نشه اون لیورپول راجرز از همون اول فصل پرفراز و نشیب بازی میکرد ما اون فصل به هیچ عنوان با خط دفاعی پراشتباهمون نمیتونستیم نتایج تیم رو قبل از بازیها حتی حدودا هم پیش بینی کنیم.
در کل حرفم اینه بهتره به جای تکرار طوطی وار جملات یکمی فکر کنیم ببینیم راجرز با چه تیمهایی و با چه بازیکنایی داره تیمش جلو میبره و با بزرگان رقابت میکنه همون فصل ۲۰۱۳_۲۰۱۴ اسکواد چلسی و سیتی به مراتب از لیورپول بهتر بود.