وقتی یه علمی رو تازه کسب می‌کنی، بعد از مدت کوتاهی، خیال می کنی که خیلی بلدی? اعتماد به نفس بالایی پیدا می‌کنی و میای تز می‌دی. تو اینستاگرام سوال می‌پرسی و مشاوره می‌دی. با اون یه چارچوبی می‌سازی و همه چیز رو باهاش تحلیل می‌کنی. اما هرچقدر علمت تو اون موضوع بالاتر بره، کم کم می‌فهمی چقدر "جزئیات" وجود داره که بلد نیستی و اون اعتماد به نفس احمقانه کاهش پیدا می‌کنه. آدم یه چیزایی تو توییتر و اینستا می‌بینه که پیش خودش می‌گه کاش این اثر دانینگ کروگر رو تو مقطع دبیرستان به همه آموزش می‌دادن.